
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Έχουμε συχνά την ανθρώπινη τάση να βλέπουμε τα ιστορικά γεγονότα μέσα από τα σύγχρονα φίλτρα, σχετίζοντάς με τις σημερινές προκλήσεις, αναζητώντας μια ισχυρή ιστορική βάση ώστε να δημιουργήσουμε τις δικές αναλογίες.
Όμως πριν αναμετρηθούμε εμείς με την ιστορία, θα είχε νόημα ρίξουμε τον προβολέα της προσοχής μας στους πρωταγωνιστές της.
Διότι το Πολυτεχνείο, πριν γίνει επέτειος ήταν μια απόφαση γενναίων ανθρώπων.
Η απόφαση νέων ανθρώπων να σηκώσουν τη φωνή τους εκεί όπου η δικτατορία επέβαλλε τη σιωπή. Να διεκδικήσουν το δικαίωμα να ορίζουν τη ζωή τους. Να υπερασπιστούν τη συλλογική ελευθερία γνωρίζοντας ότι μπορεί να τους κόστιζε την προσωπική τους ή ακόμα και τη ζωή τους.
Είχαν όνειρα, έρωτες, σχέδια για το αύριο. Είχαν οικογένειες που τους περίμεναν να επιστρέψουν. Και βρέθηκαν μπροστά σε μια επιλογή που κανένας νέος άνθρωπος δεν θα έπρεπε να αναγκάζεται να κάνει: να προστατεύσουν το μέλλον τους σωπαίνοντας ή να το διεκδικήσουν διακινδυνεύοντάς το.
Αυτό δίνει στο θάρρος τους το πραγματικό του μέγεθος. Η επίγνωση του κινδύνου. Η απόφαση να αναλάβουν ευθύνη, χωρίς καμία βεβαιότητα για την έκβαση του αγώνα τους. Με αποφασιστικότητα και αισιοδοξία.
Έτσι, το «Εδώ Πολυτεχνείο!» από τον αυτοσχέδιο ραδιοφωνικό σταθμό, έφτασε τη φωνή τους πέρα από τα κάγκελα του κτηρίου και τους τοίχους. Καλούσε την κοινωνία να σταθεί δίπλα τους, να σταθεί όρθια
Έδινε δημόσια έκφραση σε όσα το καθεστώς επιχειρούσε να κρατήσει στον χώρο του ψιθύρου: την θεμελιώδη απαίτηση για ελευθερία, δημοκρατία και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Οι φοιτητές δημιούργησαν έναν κρίσιμο πυρήνα γύρω από τον οποίο βρέθηκαν μαθητές, εργαζόμενοι, άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και διαδρομών. Η διεκδίκησή τους έγινε κοινή υπόθεση. Διότι η ελευθερία που ζητούσαν αφορούσε τελικά ολόκληρη την κοινωνία.
Η δικτατορία κατέρρευσε μήνες αργότερα, μετά και την τραγωδία της Κύπρου. Η εξέγερση, όμως, είχε ήδη φανερώσει το χάσμα ανάμεσα σε μια εξουσία που επιβαλλόταν με τα όπλα και στους ανθρώπους που απαιτούσαν να ζήσουν ελεύθεροι.
Σήμερα τιμούμε εκείνους που αντιστάθηκαν. Τους νεκρούς, τους τραυματίες, όσους συνελήφθησαν και βασανίστηκαν. Τις γνωστές και τις λιγότερο γνωστές διαδρομές της αντίστασης.
Αυτή η ανθρώπινη διάσταση πρέπει να παραμένει ζωντανή στη μνήμη μας. Διότι πίσω από τις μεγάλες λέξεις της Ιστορίας βρίσκονται πάντοτε άνθρωποι. Και πίσω από κάθε κατάκτηση ελευθερίας βρίσκονται επιλογές, αγώνες και θυσίες.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,
Η απόσταση από εκείνον τον Νοέμβριο μεγαλώνει. Μαζί της μεγαλώνει και η ευθύνη μας να εξηγούμε στις νεότερες γενιές γιατί τις αφορά.
Όταν γεννιέσαι σε μια δημοκρατία, είναι εύκολο να θεωρήσεις ότι το δικαίωμα να μιλάς, να διαφωνείς, να επιλέγεις, υπήρχε πάντοτε δεδομένο. Και αυτό μπορεί να μας κάνει να ξεχάσουμε πόσο δύσκολα κατακτήθηκε η δημοκρατία και πόση φροντίδα χρειάζεται για να διατηρεί το περιεχόμενό της. Ειδικά σε μια περίοδο όπως η δική μας, που βλέπουμε τα σύννεφα του απολυταρχισμού και των ακραίων ιδεών να πλησιάζουν επικίνδυνα στο ευρύτερο γεωγραφικό μας περιβάλλον.
Τα παιδιά του Πολυτεχνείου μας κληροδότησαν ένα συλλογικό χρέος: να μη συνηθίσουμε τον φόβο και να μη θεωρήσουμε ποτέ την ελευθερία και την Δημοκρατία αυτονόητες.
Διότι δεν αρκεί να επαναλαμβάνουμε τα συνθήματά του Πολυτεχνείου; Δεν αρκεί να καταθέτουμε στεφάνια και να ανασύρουμε συγκινητικές εικόνες από το παρελθόν.
Η μνήμη αποκτά αξία όταν γίνεται ευθύνη. Και η ευθύνη μας σήμερα έχει ένα όνομα: Δημοκρατία στην πράξη.
Μια Δημοκρατία που δεν φοβάται τη διαφωνία. Που δεν αντιμετωπίζει τη διαφορετική άποψη ως απειλή, αλλά ως πλούτο. Που δίνει στους νέους ανθρώπους χώρο να μιλήσουν, να αμφισβητήσουν, να διεκδικήσουν και να δημιουργήσουν.
Και η Παιδεία βρίσκεται ακριβώς στον πυρήνα αυτής της παρακαταθήκης.
Ένα σύγχρονο δημόσιο σχολείο οφείλει να καλλιεργεί την ικανότητα του μαθητή να ρωτά, να αναζητεί τεκμήρια, να διαμορφώνει άποψη. Να ακούει τον άλλον. Να μπορεί ακόμη και να αλλάζει γνώμη, όταν συναντά ένα ισχυρότερο επιχείρημα.
Εκεί καλλιεργείται η δημοκρατική συνείδηση: στην καθημερινή εμπειρία του σεβασμού, της συνεργασίας και της δίκαιης αντιμετώπισης. Στο παιδί που δυσκολεύεται και βρίσκει στήριξη. Στον μαθητή που διαφωνεί και βρίσκει χώρο να εξηγήσει τη σκέψη του. Στον εκπαιδευτικό που ενθαρρύνει την ερώτηση και βοηθά τους μαθητές του να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στη δική τους κρίση.
Αντίστοιχα, ένα ισχυρό δημόσιο Πανεπιστήμιο, ελεύθερο στην έρευνα και ανοιχτό στον κόσμο, υπηρετεί την κοινωνία παράγοντας γνώση και καλλιεργώντας την ανεξάρτητη σκέψη. Η ακαδημαϊκή ελευθερία επιτρέπει στη γνώση να προχωρά, να ελέγχει τις βεβαιότητές μας και να ανοίγει νέους δρόμους.
Αυτή είναι η βαθιά δημοκρατική αποστολή της εκπαίδευσης.
Ιδίως σε έναν κόσμο όπου οι πληροφορίες πολλαπλασιάζονται, η δυνατότητα να ξεχωρίζουμε το τεκμήριο από τον ισχυρισμό και το επιχείρημα από τη χειραγώγηση γίνεται βασικό εφόδιο ελευθερίας.
Γι’ αυτό και η διδασκαλία της Ιστορίας έχει ιδιαίτερη σημασία. Οφείλουμε να βοηθούμε τους νέους να κατανοούν τις συνθήκες, τις συγκρούσεις και τις ανθρώπινες επιλογές που διαμόρφωσαν τον κόσμο τους.
Δεν μπορούμε να τους υπαγορεύσουμε τι θα αισθανθούν μπροστά σε μια ιστορική φωτογραφία. Μπορούμε, όμως, να τους δώσουμε τη γνώση για να καταλάβουν τι συνέβη, γιατί συνέβη και τι σημαίνει για τη δική τους ζωή.
Να τους επιτρέψουμε να ρωτήσουν. Να συζητήσουν. Να ανακαλύψουν τη σχέση ανάμεσα στην ελευθερία που απολαμβάνουν και στους ανθρώπους που αγωνίστηκαν γι’ αυτήν.
Έτσι η μνήμη περνά από τη μια γενιά στην άλλη με ουσιαστικό περιεχόμενο.
Ας κρατήσουμε λοιπόν από το Πολυτεχνείο, όχι μόνο τη συγκίνηση αλλά και το θάρρος. Όχι μόνο τη μνήμη των αγώνων αλλά και την ευθύνη, να μην επιτρέψουμε ποτέ να θεωρηθούν αυτονόητα όσα κατακτήθηκαν με θυσίες.
Σε αυτό το πλαίσιο, το Πολυτεχνείο δεν είναι μια επέτειος που κοιτάζει πίσω. Είναι μια υπόσχεση που κοιτάζει μπροστά. Και η δική μας υπόσχεση πρέπει να είναι σαφής: Καμία γενιά να μη χρειαστεί ξανά να αγωνιστεί για τα αυτονόητα. Καμία φωνή να μη φοβηθεί να ακουστεί. Καμία ελευθερία να μη θεωρηθεί δεδομένη.
Τιμή, λοιπόν σ’ εκείνους που αντιστάθηκαν.
Τιμή σε εκείνους που θυσιάστηκαν.
Και ευθύνη απέναντι σε εκείνους που ακολουθούν: να τους παραδώσουμε μια δημοκρατία που θα τους επιτρέπει να διαμορφώνουν ελεύθερα τη ζωή τους και να αλλάζουν όσα εμείς δεν καταφέραμε.
Σας ευχαριστώ.

Αγαπητοί μαθητές και αγαπητές μαθήτριες,
Αγαπητές εκπαιδευτικοί και αγαπητοί εκπαιδευτικοί,
Πενήντα τρία χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, το μήνυμα της νέας γενιάς παραμένει ζωντανό, επίκαιρο και βαθιά ουσιαστικό. Το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» δεν είναι μόνο η ιστορική παρακαταθήκη μιας γενιάς που τόλμησε να υψώσει τη φωνή της απέναντι στη δικτατορία και στον φόβο. Είναι μια διαρκής υπενθύμιση ότι η Δημοκρατία δεν είναι ποτέ αυτονόητη: κατακτάται, προστατεύεται και θωρακίζεται καθημερινά, μέσα από τον διάλογο, τη συμμετοχή, την ελευθερία της σκέψης και τον σεβασμό στη διαφορετική άποψη.
Η ιστορία εκείνων των ημερών έχει πρόσωπα, φωνές και ανθρώπινες ιστορίες που δεν πρέπει να ξεχαστούν. Και η φράση που ακούστηκε από τον ραδιοφωνικό σταθμό των φοιτητών, «Τα παιδιά σας γεννήθηκαν λεύτερα, τα παιδιά σας θα ζήσουν λεύτερα», εξακολουθεί, 53 χρόνια μετά, να αποτελεί υπόσχεση ελευθερίας, αλλά και ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές.
Η δική μας ευθύνη σήμερα είναι να ακούμε τα παιδιά και τους νέους μας: τις αγωνίες, τις αμφιβολίες, τις ιδέες και τις προσδοκίες τους. Η φωνή τους δεν είναι μια τυπική υποχρέωση διαλόγου· είναι πολύτιμη πυξίδα για τις επιλογές μας. Θέλουμε σχολεία και πανεπιστήμια ζωντανά, ελεύθερα, σύγχρονα και δημιουργικά, που δίνουν χώρο σε κάθε άνθρωπο, καλλιεργούν την κριτική σκέψη και μετατρέπουν τη γνώση σε δυνατότητα και προοπτική.
Αυτός είναι ο στόχος μας για το σχολείο: να είναι ένας ασφαλής και ανοιχτός χώρος μάθησης, συνεργασίας και δημιουργίας, όπου κάθε παιδί μπορεί να ανακαλύπτει τις δυνατότητές του, να συμμετέχει, να δοκιμάζει, να κάνει λάθη και να προχωρά με αυτοπεποίθηση. Εργαζόμαστε για καλύτερες και πιο λειτουργικές υποδομές, σύγχρονο εξοπλισμό και ψηφιακά εργαλεία με ουσιαστικό παιδαγωγικό ρόλο, προγράμματα σπουδών που ανταποκρίνονται στις ανάγκες της εποχής και περισσότερες ευκαιρίες για γνώση, πολιτισμό, άθληση και δημιουργική έκφραση. Μεριμνούμε ώστε η υποστήριξη να φτάνει σε κάθε παιδί και να μην αφήνει κανέναν στο περιθώριο.
Παράλληλα, ενισχύουμε τα πανεπιστήμια, την έρευνα, τις διεθνείς συνεργασίες και τη φοιτητική μέριμνα. Υπερασπιζόμαστε το πραγματικό άσυλο ως χώρο ελεύθερης διακίνησης ιδεών, έκφρασης και ακαδημαϊκής αναζήτησης. Η ασφάλεια για όλους στην πανεπιστημιακή κοινότητα είναι αναγκαία προϋπόθεση για να προστατεύεται αυτή η ελευθερία και να έχουν όλοι οι νέοι ίσες ευκαιρίες να σπουδάζουν, να συμμετέχουν και να προοδεύουν.
Τιμούμε το Πολυτεχνείο όχι μόνο με τη μνήμη, αλλά και με τις πράξεις μας. Η μεγαλύτερη τιμή σε εκείνους που αγωνίστηκαν για την ελευθερία είναι να διασφαλίζουμε ότι κάθε νέα γενιά θα μπορεί να ονειρεύεται, να διεκδικεί, να διαφωνεί, να δημιουργεί και να προχωρά χωρίς φόβο και χωρίς αποκλεισμούς.
Το Πολυτεχνείο δεν ανήκει μόνο στο χθες. Ανήκει και στο αύριο που οικοδομούμε μαζί με εσάς, τη νέα γενιά. Συνεχίζουμε με τη μνήμη οδηγό, τη Δημοκρατία σταθερή μας αξία και τα παιδιά, τους νέους και τους εκπαιδευτικούς στο επίκεντρο κάθε μας προσπάθειας.

Το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων & Αθλητισμού ενημερώνει τους ενδιαφερόμενους φοιτητές που φοιτούν σε πρόγραμμα σπουδών πρώτου κύκλου για τη λήψη πρώτου πτυχίου, ότι η υποβολή αιτήσεων για χορήγηση κατ’ εξαίρεση μετεγγραφής/μετακίνησης, για ιδιαίτερα σοβαρές και τεκμηριωμένα εξαιρετικές περιπτώσεις, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 79 του ν. 4692/2020 (ΦΕΚ 111 Α΄), όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει, και της με αριθμό 148236/Ζ1/30-10-2020 (Β΄ 4806) υπουργικής απόφασης, παρατείνεται έως και την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026 και ώρα 14.00.
Υπενθυμίζονται τα ακόλουθα:
Οι αιτήσεις με τα δικαιολογητικά που τεκμηριώνουν τους επικαλούμενους λόγους για χορήγηση κατ΄ εξαίρεση μετεγγραφής/μετακίνησης, υποβάλλονται από τους φοιτητές αποκλειστικά ηλεκτρονικά στην ειδική εφαρμογή https://transfer.it.minedu.gov.gr (κατ΄ εξαίρεση μετεγγραφές), χρησιμοποιώντας τα διαπιστευτήρια (username και password) που τους έχουν αποδοθεί για σύνδεση σε Ακαδημαϊκές Υπηρεσίες, οι οποίες χρησιμοποιούν την Υποδομή Ταυτοποίησης και Εξουσιοδότησης του ΕΔΥΤΕ (πχ Ακαδημαϊκή Ταυτότητα, Εύδοξος κτλ).
Αν δεν υπάρχει αντίστοιχο Τμήμα Α.Ε.Ι. στην Περιφερειακή Ενότητα της μόνιμης κατοικίας του φοιτητή , με εκείνο του Τμήματος εισαγωγής ή φοίτησής τους, τότε οι φοιτητές αυτοί, δύνανται να υποβάλουν αίτηση κατ΄ εξαίρεση μετακίνησης σε Τμήμα του ίδιου επιστημονικού πεδίου.
Στην ειδική εφαρμογή των κατ’ εξαίρεση μετεγγραφών/μετακινήσεων είναι διαθέσιμες οι οδηγίες χρήσης σχετικά με τη διαδικασία υποβολής της ηλεκτρονικής αίτησης και των σχετικών δικαιολογητικών που τεκμηριώνουν τις ιδιαίτερα σοβαρές και εξαιρετικές περιπτώσεις.

Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για προεπιλογή εκπαιδευτικών για την κάλυψη με απόσπαση θέσης Αναπληρωτή Διευθυντή Πρωτοβάθμιου Κύκλου στο Ευρωπαϊκό Σχολείο Φρανκφούρτης, από το σχολικό έτος 2027-2028
Η πρόσκληση εδώ

Παράταση της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων για την υπ’ αρ. Ι.Ε.Π. 18592/29.10.2026 (ΑΔΑ: 9Θ75ΟΞΛΔ-ΝΞΧ) Ανακοίνωση - Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος για αποσπάσεις εκπαιδευτικών τετραετούς διάρκειας σε θέσεις επιστημονικού προσωπικού στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.)»
Σας ενημερώνουμε ότι με την υπ’ αρ. 18989/12.11.2026 ( πράξη 87/12.11.2026 ΑΔΑ: 9Ε80ΟΞΛΔ-Ξ1Ν) Απόφαση του Δ.Σ. του Ι.Ε.Π., εγκρίθηκε η παράταση της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων για την υπ’ αριθμ. 18592/29.10.2026 (ΑΔΑ:9Θ75ΟΞΛΔ-ΝΞΧ) Ανακοίνωση - Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος για αποσπάσεις εκπαιδευτικών τετραετούς διάρκειας σε θέσεις επιστημονικού προσωπικού στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) έως και τη Δευτέρα 16.11.2026 και ώρα 15:00.
Παρακαλείσθε για την κοινοποίηση της παρούσας με κάθε πρόσφορο τρόπο σε όλους τους εκπαιδευτικούς αρμοδιότητάς σας, καθώς και στους φορείς εποπτείας σας.
Για περαιτέρω διευκρινίσεις όσον αφορά το περιεχόμενο της Ανακοίνωσης-Πρόσκλησης, παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι να επικοινωνήσουν απευθείας με τον φορέα έκδοσής της.