Εργαλειοθήκη Προσβασιμότητας
31-03-16 ''Με την ποίηση πολεμάμε τον ρατσισμό'', από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Δράμας
Πατήστε εδώ. Θα μεταφερθείτε εκτός ιστοτόπου ώστε να δείτε το βίντεο
«Ένα κορίτσι αλλιώτικο»
Εμπνευσμένο από το διήγημα
«Η Αστραδενή στο νέο της σχολείο»
Της Ευγενίας Φακίνου, απόσπασμα του οποίου υπάρχει στο Ανθολόγιο Λογοτεχνικών Κειμένων της Ε΄ και ΣΤ΄.
Ήρθε στην πρωτεύουσα
με μύριες προσδοκίες
θα έκανε τα θαύματα
που τόσο λαχταρούσε
όταν μες στο μικρό νησί
κάτω στη Σύμη ζούσε
Θα έπαιζε, θα έβγαινε
με φίλους και γνωστούς
θα πήγαινε γυμνάσιο
θα ήταν σε ομάδες
θα χόρευε, θα γέλαγε
θα ήταν σε παρέες
Μα ξαφνικά κατάλαβε
πως ήταν κάποια άλλη
λες κι ήταν άλλου σύμπαντος
άλλης κατηγορίας
λες κι ήταν πιο κοντή
θες να ’ταν πιο ψηλή
ή μήπως ήταν γίγαντας
ή μήπως ήταν νάνος;
Κάτι δεν ήταν σίγουρα
γι’ αυτό την ξεχωρίζαν
και στην αυλή την έδιωχναν
και δεν την χαιρετούσαν
Σβήσαν οι προσδοκίες της
και γίναν μαύρο κλάμα
πνίγηκε στο παράπονο
γιατί έφυγε το θαύμα;
μήπως δεν έχει αυτή ψυχή
μήπως καρδιά δεν έχει;
τι κι αν τη λέν χωριάτισσα;
παιδί αυτή δεν είναι
μ’ αισθήματα, με όνειρα
με σχέδια και ελπίδες;
Είμαι (παιδί) είπε και χύθηκε
με δύναμη και τόλμη
στο γήπεδο του ρατσισμού
που αντίπαλος της ήταν
το κλάμα της έκανε χαρά
την πίκρα της κανόνι
και πάλεψε και έδειξε
στα άλλα τα παιδιά
πως είν’ κι αυτή αντάξια
να την εβλέπουν φίλη
να τη μιλούν να την πονούν
να είναι όλοι ένα.
Το πέτυχε, το κέρδισε
Κι όλοι μαζί χαρήκαν
Γιατί η Ζωή είναι γλυκιά
Και η ισότητα ’ναι ομορφιά.
Ο ρατσισμός είναι κακός
Και μυρίζει από μακριά
Και όταν φύγει από μας
Αφήνει τόπο στη Χαρά!
ΣΤ΄ τάξη
11ου Δημοτικού Σχολείου Συκεών
Δεν έχει καμία σημασία...
Τον άνθρωπο δεν τον ξεχωρίζουμε από το χρώμα αλλά από την καρδιά.
Τον άνθρωπο δεν τον κρίνεις από το χρώμα αλλά από την ψύχή του.
Όλοι είμαστε άνθρωποι...
Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, έχουν τα ίδια δικαιώματα
κι ας είναι
φτωχοί, μαύροι ή άστεγοι.
Το χρώμα που έχουμε δεν έχει σημασία,
Σημασία έχει....
η αγάπη, η ανθρωπιά και η βοήθεια.
Η Ελλάδα πρέπει να είναι η χώρα της αγάπης,
της φιλοξενίας, της φροντίδας και της βοήθειας.
Να είναι η μητέρα των προσφύγων και των μεταναστών.
Να μην αποφεύγετε τους ανθρώπους που έχουν προβλήματα.
Να μην είστε ρατσιστές!
Να θέλετε και να προστατεύεται όλους τους ανθρώπους,
ακόμα κι αν είναι διαφορετικοί απο εσάς.
Ομάδα 1
Χοροζοπούλου Αναστασία Στ’
Μαυρόπουλος Γιώργος Δ’
Ποιμενίδης Πρόδρομος Δ’
Μεσελίδης Λευτέρης Α’
Αλεξανδρίδης Μάριος Γ’
Τεμερτζίδης / Δήμου Γιάννης
Οι πρόσφυγες
Ήρθαν οι πρόσφυγες απ΄ την Συρία
και είχαν πολλά παιδιά.
Ζουν σε σκηνές μικρές ,
είναι μέσα στα λασπόνερα και μες στο κρύο.
Οι Έλληνες τους έδιναν φαγητό,
ρούχα, στέγη και νερό…
Εμείς οι Έλληνες έχουμε ανοιχτά σύνορα και ξέρουμε πως νιώθουν.
γιατί και οι προγιαγιάδες μας, προπαππούδες μας
ήταν πρόσφυγες απ’ την Σμύρνη.
Μέσα από τη καρδιά μας βλέπουμε ότι οι πρόσφυγες προσπαθούν να μεγαλώσουν με πολύ κόπο τα παιδιά τους και το μόνο που θέλουν είναι να ζήσουν.
Ομάδα 2
Αλεξανδρίδης Γιάννης
Ζυρινήδης Τάσος
Τοπαλίδου Ειρήνη
Παπαδοπούλου Κική
Μαυροπούλου πελάγια
Κάπα Ιωάννα
21/3 /2016
Ο άστεγος
Δεν έχει σπίτι,
δεν έχει χρήματα για να αγοράσει φαγητό ή ρούχα.
Εσύ όμως που τα έχεις,
γιατί δεν τον βοηθάς και τον κοροϊδεύεις;
θα μπορούσε να είσαι στην θέση του,
θα σου άρεζε αυτό;
Μην κάθεσαι έτσι,
Είσαι το ίδιο άνθρωπος με αυτόν,
βοήθησέ τον,
δώσε του κάτι αφού σου περισσεύει.
Ομάδα 4
Δημήτρης Μενεσελίδης Στ’
Μαρία Δαμιανίδου Α’
Στέλιος Μεσελίδης Δ’
Ανδρέας Αλεξανδρίδης Δ’
Άννα Τοπαλίδου Στ’
Επιθέσεις στην Αφρική
Εχθές το βράδυ στην καρδιά της Αφρικής δύο λευκοί απείλησαν δύο Αφρικανούς.
Τους κατηγόρησαν πως έκλεψαν πολύτιμα κοσμήματα.
Μετά από λίγο τους ξυλοκόπησαν
και αυτοί έχασαν τις αισθήσεις τους.
Ύστερα όσοι λευκοί κι αν περνούσαν δεν ενδιαφερόντουσαν για τους χτυπημένους.
Δεν τους έδιναν καμία απολύτως σημασία, επειδή πολλοί έλεγαν πως είναι….. διαφορετικοί.
Μετά από λίγα λεπτά κατέφθασε ένας άνθρωπος ρωτώντας τους αν είναι καλά και αν χρειάζονται βοήθεια. Εκείνοι αναίσθητοι δεν μπόρεσαν να βγάλουν ούτε λαλιά. Έτσι ο άνθρωπος έδωσε την πολύτιμη χείρα βοηθείας.
Μόλις ξύπνησαν από το κώμα ρώτησαν τον άνθρωπο αν τους αρέσουν πιο πολύ οι λευκοί ή οι μαύροι. Αυτός απάντησε: οι άνθρωποι.
Μένουμε στη ζωή
(ποίημα για τους πρόσφυγες)
Πρώτη μας φορά
σε άγνωστα νερά
σωσίβια υγρά
και βλέμματα στεγνά.
Παρέα με τον πόνο
την πίκρα και το δάκρυ
και μέσα στην ψυχή
ελπίδα κι αντοχή.
Δε θέλουμε πολλά
μονάχα μια αγκαλιά
δώσε μας το χέρι
και κράτα μας γερά.
Δε βλέπουμε το θάνατο, μένουμε στη ζωή
είμαστε το αύριο, το χτες και το μαζί(Ρεφραίν).
Ταξίδι πήγε τ’ όνειρο
βαλίτσα η ψυχή μας
φωτογραφίες, χρώματα
κι η πίστη μας μαζί μας.
Καρέ καρέ ξυπνήσαμε
μπήκαμε στη γιορτή
χορέψαμε της μοίρας μας
την πιο τρανή στροφή.
Προσφυγοπούλια γίναμε
και μπήκαμε στα τρένα
τα μάτια μας ενώθηκαν
όλα σε ένα βλέμμα.
Και κοίταξαν με έκπληξη
ιστορία μπερδεμένη
τι γίνεται εδώ σήμερα
Σμύρνη αγαπημένη;
Μελοποιήθηκε σε μουσική :Hard Hip-Hop Rap Instrumental/ Beat 2015 (YouTube).
ΧΙΛΙΑ ΜΑΤΙΑ…ΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑ!
(ποίημα για τη διαφορετικότητα)
Μαύροι, κίτρινοι, λευκοί
όλοι οι άνθρωποι μαζί
δίνουμε ξανά τα χέρια
και χορεύουμε στη γη.
Ποια χαρά και ποια γιορτή
μας ενώνει όλους μαζί
γαϊτανάκι η ζωή μας
κέφι, μουσική πολλή.
Όλα τα παιδιά της γης
δίνουν μάθημα ζωής
αγκαλιάζουν κι αγαπάνε
με καρδιά και με ψυχή.
Τι κι αν είμαστε μικροί
κι όλοι διαφορετικοί
σαν χορεύουμε είμαστε ένα
χίλια μάτια, ένα βλέμμα!!
Μελοποιήθηκε σε Μουσική: TarantellaNapoletana
