Εργαλειοθήκη Προσβασιμότητας
11-06-20 Επενδύοντας σήμερα στην εκπαίδευση, παρέχουμε στα παιδιά μας περισσότερα και καλύτερα εφόδια για το αύριο
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Φτάσαμε στο τέλος μίας εκτενέστατης συζήτησης. Άκουσα με προσοχή τα σχόλια και τις παρατηρήσεις σας όλες αυτές τις ημέρες, από την επεξεργασία του νομοσχεδίου στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων μέχρι και τη σημερινή συζήτηση στην Ολομέλεια. Προσπάθησα να τα ομαδοποιήσω, ώστε να μπορέσω να διευκρινίσω ή να απαντήσω στα περισσότερα.
Α. Ως προς τη διαδικασία που ακολουθήθηκε.
Κάναμε σημαντικές αλλαγές στις διατάξεις των Πρότυπων Σχολείων, με αύξηση των Πρότυπων από 24 σε 28, με χαρακτηρισμό Πειραματικών Σχολείων στη βάση των ιστορικών πανεπιστημιακών Πειραματικών, με αλλαγές στα κριτήρια χαρακτηρισμού Πρότυπου ή Πειραματικού, με αλλαγές στον Εκπαιδευτικό Εμπιστοσύνης που μετονομάστηκε σε Σύμβουλος Σχολικής Ζωής, με αλλαγές στον αριθμό παιδιών ανά τάξη, στον τρόπο εκλογής Προέδρων και Αντιπροέδρων τμημάτων, στα κριτήρια για την εκλογή πρύτανη και αντιπρύτανη. Ακούμε, καταγράφουμε, βελτιώνουμε.
Επειδή η κυρία Ξενογιαννακοπούλου αναφέρθηκε στο ότι δεν κάναμε αποδεκτές προτάσεις Αντιπολίτευσης, ποιες ακριβώς; Ποιες νομοτεχνικές προτείνατε στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο;
Και σε όλο το πλαίσιο αυτό, σύμβουλός μας το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, καθηγητές Πανεπιστήμιων, και κυρίως εκπαιδευτικοί της τάξης, άνθρωποι της πράξης.
Όπως ήδη έχουμε ανακοινώσει, ακολουθούν νομοσχέδια ανάμεσα σε άλλα, για την Επαγγελματική Εκπαίδευση, για στελέχη εκπαίδευσης, για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Β. Συνεχίζω με σημεία κριτικής που αφορούν τις βασικές διατάξεις του νομοσχεδίου.
Μετά τις θεωρίες συνωμοσίας που ακούστηκαν από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης περί αμερικανικών συμφερόντων πίσω από την εν λόγω ρύθμιση, τα στοιχεία παραμένουν αδιάσειστα. Το 2015, ο αριθμός των ευρωπαϊκών χωρών με δεύτερη γλώσσα στην προσχολική ηλικία, ήταν 3, σήμερα 14. Και περιλαμβάνονται χώρες όπως το Βέλγιο, η Ισπανία, η Κύπρος, το Λουξεμβούργο, η Φινλανδία, η Πορτογαλία.
Όχι κάτω από 6 είπατε κ. Φίλη – πού το λέει; Γιατί εγώ βλέπω έναν πίνακα ξεκάθαρο, τη σελ. 99 στην οποία αναφερθήκατε, που δεν λέει κάτι τέτοιο.
Ακούσαμε και ότι εισάγουμε τον άκρατο ανταγωνισμό στα σχολεία. Γιατί; Επειδή θέλουμε να διευρύνουμε τους ορίζοντες των μαθητών; Να τους εφοδιάσουμε με πολύτιμες δεξιότητες ζωής, όπως η κριτική σκέψη, η επικοινωνία, η πρωτοβουλία, η δημιουργικότητα, η προσαρμοστικότητα. Μέσα από θεματικές όπως ο εθελοντισμός, η πρόληψη από εξαρτήσεις, ο σεβασμός στο περιβάλλον, η σεξουαλική αγωγή.
Ρώτησε η κυρία Σακοράφα, γιατί δεν έχουμε πρόβλεψη για το περιβάλλον. Έχουμε ειδική ενότητα για το περιβάλλον και την οικολογική συνείδηση.
Είπε το ΚΙΝΑΛ: Καμία αλλαγή στις ώρες πληροφορικής.
Κι όμως στην Α' Γυμνασίου προστίθεται 1 ώρα, στην Α΄ λυκείου 2 ώρες (κάνοντάς την υποχρεωτικό μάθημα, και όχι μάθημα επιλογής) κι αυτό έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό στη βαρύτητα που αποδίδουμε σε αυτό το μάθημα και στις δεξιότητες που επιφέρει.
Είπατε ασχολούμαστε μόνο με λίγα σχολεία: 1) Οι βασικές αλλαγές είναι για όλα τα σχολεία, όπως η αξιολόγηση, οι νέες θεματικές, η τράπεζα θεμάτων, η διεύρυνση μεθόδων αποτίμησης, οι πιο εντατικές και πιο ποιοτικές σπουδές, 2) Αλλά και τα Πρότυπα και Πειραματικά Σχολεία είναι εργαλεία για διάχυση βέλτιστων πρακτικών.
Κύριε Φίλη, είπατε μια φράση σχετικά με τις αλλαγές που φέρνουμε στο σχολείο, σχετικά με τις ρυθμίσεις που φέρνουμε για να καταστήσουμε το σχολείο υψηλότερων απαιτήσεων. Είπατε «Ότι τους κλέβουμε την εφηβεία;» Επειδή δεν προβλέπουμε ότι όλοι περάνανε χωρίς εξετάσεις; Επειδή δεν προβλέπουμε ότι όλοι ίσοι και όμοιοι; Επειδή προβλέπουμε ένα σύστημα το οποίο θα αναδεικνύει δεξιότητες των μαθητών;
Φροντίζουμε για το μέλλον των παιδιών μας. Τους εξοπλίζουμε για να ανταποκριθούν καλύτερα στις απαιτήσεις του μέλλοντος.
Ακούσαμε εκφράσεις όπως «γκετοποιεί τους άριστους μαθητές», «εξοντωτικό τρυπάκι βαθμοθηρίας», «ανατρέπεται η δημοκρατική αποστολή του σχολείου», «διαιωνίζει τις ανισότητες», «σχολείο της αγοράς».
Μιλήσατε για καλά σχολεία των πλούσιων στρωμάτων. Μα, αντιθέτως, πολλαπλασιάζοντας, επεκτείνοντας το δίκτυό τους, τα καθιστούμε προσβάσιμα σε όλη την Επικράτεια. Ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης, να έχουν όλοι δικαίωμα να πάνε σε αυτά τα εξαιρετικά σχολεία. Ίσες ευκαιρίες, όχι ισοπέδωση προς τα κάτω. Και αυτά τα εξαιρετικά σχολεία εν συνεχεία να λειτουργήσουν ως εργαλεία για τη διάχυση βέλτιστων πρακτικών στην εκπαίδευση σε όλα τα σχολεία. Να τραβήξουν όλα τα σχολεία μπροστά.
Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με την κατ' ουσία εξαφάνιση των Προτύπων, έπληξε αυτά ακριβώς τα οικονομικά ασθενή στρώματα που δήθεν υπερασπίζεται.
Κύριε Φίλη, έρχομαι πάλι σε εσάς. Ξεκινώντας να μιλάτε για αυτό το θέμα, σας ακούσαμε με χαρά να χρησιμοποιείτε σε άπταιστη Λατινική τη λέξη versus: «Λατινικά VERSUS Κοινωνιολογία» και σήμερα είπατε terra incognita. Αναγνωρίζετε προφανώς στην πράξη τη χρησιμότητα της γλώσσας στην καθημερινότητά μας. Και καταρρίπτετε ο ίδιος το επιχείρημά σας ότι πρόκειται για «μήνυμα από το σκοτεινό παρελθόν». Λέτε όλες οι χώρες που στρέφονται στα κλασσικά γράμματα να κάνουν λάθος; Χώρες στις οποίες διδάσκονται τα Λατινικά στο σχολείο κάνουν όλες λάθος; Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Ρουμανία, Σερβία, Φινλανδία, Σουηδία, Ιρλανδία, Βέλγιο, Πολωνία, Μάλτα, Κροατία, Ισπανία, Πορτογαλία. Όλοι του παρελθόντος;
Ακούστηκε ότι θα μπορούσαμε να δώσουμε την επιλογή στους υποψηφίους μεταξύ Λατινικών και Κοινωνιολογίας. Έχω εξηγήσει ότι αυτό έθετε ζητήματα ισότητας πρόσβασης σε τμήματα ή σχολές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από διαφορετικές οδούς, στη βάση διαφορετικών θεμάτων.
Έχει επανειλημμένως ακουστεί σε αυτή την αίθουσα ότι η τράπεζα θεμάτων εκτόξευσε τη σχολική αποτυχία. Αποκρύπτεται, ωστόσο, το γεγονός ότι το 2014 εφαρμόστηκε για πρώτη φορά ένα νέο σύστημα προαγωγής μαθητών με βάση 10 και 8 σε κάθε μάθημα, και αυτό οδήγησε σε πολύ υψηλά ποσοστά αποτυχίας. Σε κάθε περίπτωση, επαναλαμβάνω ότι η τράπεζα θεμάτων στοχεύει: πρώτον, στην εξασφάλιση της κάλυψης του συνόλου της διδακτέας ύλης από όλα τα σχολεία της χώρας και επομένως στην αποφυγή μαθησιακών κενών και δομικών ανισοτήτων. Δεύτερον, στη διαμόρφωση ενός συνεκτικού, αξιόπιστου συστήματος αποτίμησης της προόδου των μαθητών, μέσα από την εξαγωγή στοιχείων επί αντικειμενικής βάσης.
Γιατί πολεμάτε τόσο πολύ την αξιολόγηση; Ποιο σύστημα μπορεί να προοδεύσει χωρίς εποικοδομητική αξιολόγηση; Αξιολόγηση υπάρχει σε κάθε έκφανση της ζωής, και δη της επαγγελματικής ζωής. Γιατί; Γιατί βοηθάει στον εντοπισμό αναγκών και αδυναμιών, γιατί βοηθάει στην ουσιαστική βελτίωση του παραγόμενου αποτελέσματος, γιατί δίνει την ευκαιρία για ανάδειξη δυνατοτήτων και επιτευγμάτων.
Οι εκπαιδευτικοί στην πλειονότητά τους επιδιώκουν την αξιολόγηση, ως μέσο βελτίωσης της απόδοσής τους και επιβράβευσης των προσπαθειών τους, αλλά και γνωρίζοντας καλά ότι χωρίς αξιολόγηση δεν γίνεται να εντοπιστούν, άρα και να διορθωθούν, οι όποιες παθογένειες της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Το αίτημα για αξιολόγηση είναι πλέον καθολικό και δεν έχει καμία σχέση με την «τιμωρία» που επικαλείστε. Είναι αυτονόητη συνθήκη βελτίωσης σε οποιοδήποτε χώρο. Κατεξοχήν, δε, στο χώρο της παιδείας, στο χώρο που κρίνει το μέλλον της κοινωνίας μας, κατεξοχήν εδώ είναι απαραίτητη η αξιολόγηση για τη βελτίωση κάθε εκπαιδευτικού συστήματος.
Συνδεόμενη, δε, με την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, η αξιολόγηση συνιστά μία μοναδική ευκαιρία για εμπέδωση της εμπιστοσύνης στο δημόσιο σχολείο. Αξιολόγηση και επιμόρφωση είναι, άλλωστε, έννοιες αλληλένδετες.
Ακούστηκε από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ότι διατάξεις του νομοσχεδίου θα καταπέσουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και μας θυμίσατε την περίφημη φράση του κ. Τσίπρα: «δεν δίνω ούτε μια πιθανότητα στο Συμβούλιο της Επικρατείας να ακυρωθεί ο διαγωνισμός», του τέως Πρωθυπουργού για το ενδεχόμενο η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας να μην είναι αυτή που ήθελε η τότε κυβέρνησή σας, για τις τηλεοπτικές άδειες. Ελπίζω να μην προκαταλαμβάνετε κι εσείς τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Γιατί όμως άραγε δεν καταθέσατε ένσταση αντισυνταγματικότητας; Διότι δεν έχετε επιχειρήματα και όλα είναι ένα παιχνίδι εντυπώσεων.
Αλλά θα ήθελα να απαντήσω στο ερώτημα για το γεγονός ότι το πεδίο εφαρμογής της διάταξης δεν περιλαμβάνει Έλληνες πολίτες.
Η διάταξη, ξεκάθαρα, δεν περιλαμβάνει Έλληνες πολίτες. Τους αποκλείει. Προβλέπει αυτό που αποκαλείται «αντίστροφη διάκριση» / reverse discrimination, το οποίο ουδόλως απαγορεύεται από το ενωσιακό δίκαιο. Σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο (άρθρο 18 ΣΛΕΕ και νομολογία του ΔΕΚ/ΔΕΕ), στόχος της αρχής της ίσης μεταχείρισης είναι η εξάλειψη όλων των μέτρων, βάσει των οποίων οι υπήκοοι άλλου κράτους μέλους υφίστανται αυστηρότερη μεταχείριση ή καθίσταται μειονεκτική́ η νομική́ ή πραγματική́ τους κατάσταση σε σχέση με τους ημεδαπούς που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση [ΔΕΚ C-251/83 – Haug-Adriοn, Συλλ. 1984, 4277, σκ. 14]. ΟΧΙ το αντίστροφο. Δεν έχουμε τίποτα τέτοιο εδώ.
Κι αλλιώς να το δει κανείς. Αν η διάταξη περιελάμβανε στο πεδίο εφαρμογής τους Έλληνες πολίτες τότε θα ήταν αντίθετη στο Σύνταγμα διότι το Σύνταγμα είναι ξεκάθαρο, δεν επιτρέπεται η επιβολή διδάκτρων για τα προπτυχιακά.
Το μόνο ερώτημα που έθεσε η επιστημονική υπηρεσία της βουλής αφορούσε ένα σημείο: τους αλλοδαπούς πολίτες που φοιτούν σε ξενόγλωσσα σχολεία στην Ελλάδα. Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Αυτοί οι πολίτες έχουν πρόσβαση στα ελληνικά πανεπιστήμια μέσα από το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων. Οποιαδήποτε άλλη λύση θα είχε θέμα με το Σύνταγμα καθότι θα νόθευε το σύστημα των πανελλαδικών και την πρόσβαση στην τριτοβάθμια δημόσια δωρεάν εκπαίδευση.
Αποστολή του σχολείου είναι να μάθει στα παιδιά γράμματα, να τους μεταλαμπαδεύσει γνώση. Είναι όμως μόνο αυτή η αποστολή του σχολείου; Πιστεύουμε πως όχι. Είναι και να διαπλάσει ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες, όπως επιτάσσει το ίδιο το Σύνταγμά μας. Να τους μάθει για παράδειγμα μέχρι πού φτάνουν τα όρια του καθενός. Να τους μάθει δικαιώματα και υποχρεώσεις. Και αυτό είναι κάτι το οποίο αξιολογείται. Η διαρκής αξιολόγηση και συνακόλουθη επισήμανση της τήρησης ή μη των κανόνων της σχολικής ζωής/σχολικού περιβάλλοντος, όπου οι μαθητές μαθαίνουν και έρχονται σε επαφή ως βίωμα τόσο με τα δικαιώματα όσο και με τις υποχρεώσεις τους αναφορικά με το κράτος, το κοινωνικό σύνολο και τους άλλους, αποσκοπούν στο να τους διαπαιδαγωγήσουν στις αρετές της ελευθερίας και ευθύνης, με δεδομένο ότι οι έννοιες αυτές βαίνουν παράλληλα.
Είναι πρωτοτυπία της Ελλάδας η αξιολόγηση της σχολικής συμπεριφοράς; Ασφαλώς και όχι. Στοιχεία Ευρυδίκης, Φεβρουαρίου 2020: Στη γειτονική μας Ιταλία, αν ένας μαθητής δεν έχει 6/10 και στη διαγωγή, δεν μπορεί να προαχθεί. Στη Γερμανία τα δελτία προόδου έχουν σχόλια σχετικά με την κοινωνική συμπεριφορά στο σχολείο.
Ακούστηκε ότι στιγματίζεται το παιδί με την αναγραφή στο απολυτήριο. Και ερωτώ; Γιατί στιγματίζεται περισσότερο από το να αναγράφεται εκεί ότι είχε για παράδειγμα 11/20 μέσο όρο; Αν είναι έτσι, δεν θα τον στιγματίσει και αυτό για όλη του τη ζωή; Τότε να μην έχουμε καθόλου απολυτήρια. Να είναι tabula rasa – και εδώ Λατινικά – η έξοδος του μαθητή στην αγορά εργασίας και την κοινωνία.
Με ρώτησε ο κ. Φίλης αν ρωτήσαμε την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα για το μέτρο αυτό. Κ. Φίλη υπάρχει απόφαση της Αρχής 28/2019 που κάνει διάκριση μεταξύ στοιχείων όπως η ιθαγένεια και το θρήσκευμα (που δεν πρέπει να έχουν θέση στο απολυτήριο – και σημειωτέον τα έχουμε ήδη αφαιρέσει) και άλλων στοιχείων όπως ο βαθμός και η διαγωγή.
Είναι η αξιολόγηση της σχολικής συμπεριφοράς το μόνο μέτρο για τη διάπλαση ελεύθερων και υπευθύνων πολιτών όπως λέει το Σύνταγμα; Όχι. Είναι μία από τις ρυθμίσεις, μαζί με άλλες – π.χ. όπως η θεματική αλληλοσεβασμού και διαφορετικότητας, ο σύμβουλος σχολικής ζωής και άλλα.
Ο κ. Δελής είπε ότι μπαίνει ένας ακόμη κόφτης με το ακαδημαϊκό κριτήριο. Πώς το λέτε αυτό; Θεωρείτε δηλαδή σωστό ένας μαθητής ο οποίος έχει εργαστεί πολύ σκληρά για να μπει σε ένα πανεπιστημιακό τμήμα με υψηλά μόρια να εξισώνεται με κάποιον που έχει γράψει 10 μονάδες λιγότερες; Ναι στα κοινωνικά κριτήρια, αλλά δεν πρέπει πρώτα να διασφαλίσουμε ότι πληρούνται ακαδημαϊκά κριτήρια; Διαφορετικά αδικούμε και τους μαθητές που εισέρχονται στα τμήματα αυτά μόνο βάσει κοινωνικών κριτηρίων και αυτούς που έχουν εισαχθεί στη βάση ακαδημαϊκών κριτηρίων.
Και κάτι τελευταίο για τα Πανεπιστήμια: είδα με ενδιαφέρον την πρόταση ΣΥΡΙΖΑ για ονομαστική ψηφοφορία. Έχετε βάλει σε ονομαστική ψηφοφορία και το άρθρο 70, που προβλέπει ηλεκτρονική ψηφοφορία για τα όργανα του Πανεπιστημίου. Πόσο πιο πίσω θέλετε να πάμε;
Γ. Τέλος, θα ήθελα να απαντήσω σε σημεία ευρύτερης κριτικής, απέναντι στην πολιτική του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Με το παρόν νομοσχέδιο αποσκοπούμε σε ένα σχολείο πιο ουσιαστικό και ποιοτικό, πιο δημιουργικό και ανοιχτό, υψηλότερων προσδοκιών και απαιτήσεων, που θα ανταποκρίνεται στην ανάγκη για πιο σφαιρική μόρφωση, πιο δημιουργική διαχείριση και αξιοποίηση των παρεχόμενων γνώσεων και διαρκή αυτοβελτίωση. Ένα σχολείο της εγρήγορσης, της επίτευξης των μαθησιακών στόχων, των καλύτερων παιδαγωγικών αποτελεσμάτων, σε ένα καλύτερο και ασφαλέστερο σχολικό περιβάλλον, με σαφείς διαδικασίες αποτύπωσης και βελτίωσης της ποιότητας της εκπαίδευσης.
Εργαστήρια δεξιοτήτων, ενίσχυση δικτύου Πρότυπων και Πειραματικών Σχολείων, ρυθμίσεις για ένα ασφαλές σχολικό περιβάλλον, Ξενόγλωσσα Προγράμματα Σπουδών στα Πανεπιστήμιά μας, επιτέλους αξιολόγηση και στην Παιδεία. Ποιος μπορεί να αντιταχθεί στην αναγκαιότητα εισαγωγής όλων των παραπάνω στο εκπαιδευτικό μας σύστημα; Ας κοιτάξουμε μπροστά, ας οικοδομήσουμε μια κοινωνία πιο δυναμική, πιο συμπεριληπτική, με ισότητα ευκαιριών και χωρίς αποκλεισμούς. Επενδύοντας σήμερα στην εκπαίδευση, παρέχουμε στα παιδιά μας περισσότερα και καλύτερα εφόδια για το αύριο.
Κλείνω ευχόμενη πολύ καλή επιτυχία στους μαθητές μας που δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις τις επόμενες ημέρες.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Πατήστε εδώ. Θα μεταφερθείτε εκτός ιστοτόπου ώστε να δείτε το βίντεο

10-06-20 Η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Νίκη Κεραμέως απαντά στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξη Τσίπρα στην Ολομέλεια, σημείο προς σημείο επί των θεμάτων που έθεσε κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου «Αναβάθμιση του σχολείου και άλλες διατάξεις»
Πατήστε εδώ. Θα μεταφερθείτε εκτός ιστοτόπου ώστε να δείτε το βίντεο

10-06-20 Ολοκληρώθηκε η κατάρτιση οριστικών πινάκων για τους 4.500 διορισμούς στην Ειδική Αγωγή - "Πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μόνιμοι διορισμοί στην Ειδική Αγωγή μέσω ΑΣΕΠ"
3.459 κενές θέσεις (1.817 στην Πρωτοβάθμια και 1.642 στη Δευτεροβάθμια Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση) θα καλυφθούν μέσω μόνιμου διορισμού εκπαιδευτικών από τους πίνακες των Προκηρύξεων 3ΕΑ/2019, 4ΕΑ/2019 και 5ΕΑ/2019 του ΑΣΕΠ.
Οι τελικοί αξιολογικοί πίνακες κατάταξης και απορριπτέων των προκηρύξεων 3ΕΑ/2019 και 4ΕΑ/2019 εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΕΑΕ) κατηγορίας ΠΕ και ΤΕ, ανακοινώθηκαν σε συνέχεια της ανάρτησης των πινάκων των προκηρύξεων 1ΕΑ/2019 και 2ΕΑ/2019 το Φεβρουάριο 2020, βάσει των οποίων διορίστηκαν σε θέσεις μόνιμων μέλη Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού και της 5ΕΑ/2019, τα αποτελέσματα της οποίας αναρτήθηκαν το Μάιο 2020.
Η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Νίκη Κεραμέως δήλωσε: «Οι 4.500 μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών και ειδικού εκπαιδευτικού και βοηθητικού προσωπικού ειδικής αγωγής είναι γεγονός. Σήμερα εκδόθηκαν από το ΑΣΕΠ οι οριστικοί πίνακες των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με εξειδίκευση στην ειδική αγωγή. Ένα αίτημα δεκαετιών εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων γίνεται πραγματικότητα. Υλοποιούμε τις δεσμεύσεις μας στην πράξη: στεκόμαστε αρωγοί στα παιδιά με αναπηρία και στις οικογένειές τους, στελεχώνουμε τις Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης με συνέπεια και σεβασμό στον καίριο ρόλο που επιτελούν για την ευαίσθητη αυτή μαθητική ομάδα, ως οφείλουμε.»

10-06-20 Διευκρινίσεις σχετικά με τη χρήση των κρουστών ή πνευστών οργάνων, από υποψηφίους Πανελλαδικών Εξετάσεων 2020, για το μάθημα «Μουσική Εκτέλεση και Ερμηνεία».
Από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων διευκρινίζονται τα ακόλουθα που αφορούν στο μάθημα «Μουσική Εκτέλεση και Ερμηνεία» και συγκεκριμένα στα μουσικά όργανα κρουστά ή πνευστά:

09-06-20 Β. Διγαλάκης: Στόχος να οικοδομήσουμε το Πανεπιστήμιο του 21ου αιώνα, όχι η επιστροφή στο παρελθόν
Τη φιλοσοφία των διατάξεων για την ανώτατη εκπαίδευση ανέδειξε ο υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Βασίλης Διγαλάκης κατά την ομιλία του στη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής του νομοσχεδίου «Αναβάθμιση του Σχολείου και άλλες διατάξεις», την Τρίτη 9 Ιουνίου.
Πρώτιστος στόχος, όπως τόνισε ο κ. Διγαλάκης, είναι η διαμόρφωση ενός εξωστρεφούς και διεθνοποιημένου ελληνικού πανεπιστημίου κι ένα από τα μέσα για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η ίδρυση των ξενόγλωσσων Προγραμμάτων Σπουδών.
Ο κ. Διγαλάκης σημείωσε πως τρέφει υψηλές προσδοκίες για τις δυνατότητες των ελληνικών ΑΕΙ, υπογραμμίζοντας ότι οι θέσεις που καταλαμβάνουν αυτήν τη στιγμή στις διεθνείς κατατάξεις (ένα μόνο ΑΕΙ βρίσκεται στην 454η θέση ενώ μόλις 5 βρίσκονται μεταξύ των θέσεων 500 έως 1000), δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα και αδικούν το υψηλό επιστημονικό έργο που παράγεται.
Τόνισε, δε, παρουσιάζοντας συγκεκριμένα στοιχεία, ότι είναι ακριβώς οι χαμηλοί δείκτες διεθνοποίησης των ελληνικών πανεπιστημίων που τους αφαιρούν τους περισσότερους πόντους στις διεθνείς αξιολογήσεις και αυτό πρόκειται να αλλάξει.
Παράλληλα, όμως, με την ανέλιξη στις διεθνείς κατατάξεις, τα ξενόγλωσσα προγράμματα σπουδών θα ευνοήσουν την κινητικότητα, τα προγράμματα ανταλλαγών και συνεργασιών και θα καλλιεργήσουν κουλτούρα πολίτη του κόσμου, καθιστώντας τη χώρα μας εκπαιδευτικό κέντρο στην ευρύτερη περιοχή, επισήμανε ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Ο κ. Διγαλάκης αντέτεινε στους ισχυρισμούς της αντιπολίτευσης ότι οι διατάξεις για τα ξενόγλωσσα τμήματα είχαν εισαχθεί από το 2017, υπογραμμίζοντας ότι το τότε πλαίσιο ήταν προσχηματικό και αντιλειτουργικό και γι’ αυτό κανένα πρόγραμμα σπουδών δεν ιδρύθηκε έκτοτε.
Επανέλαβε ότι το Τμήμα -χωρίς υπουργική παρέμβαση- θα έχει τον πρωταρχικό λόγο, είτε μόνο του, είτε σε περίπτωση προγράμματος συνεργασίας μαζί με τα άλλα Τμήματα και τις Συγκλήτους προκειμένου να διαμορφωθούν και να λειτουργήσουν αυτά τα προγράμματα σπουδών και τόνισε ότι αρμόδια όργανα για την οργάνωση, διοίκηση και λειτουργία είναι η Σύγκλητος, η Επιτροπή του Προγράμματος και ο Διευθυντής του Προγράμματος. Διδάσκοντες σε αυτά τα προγράμματα θα μπορούν να είναι το ήδη υπάρχον εκπαιδευτικό προσωπικό - αφού πρώτα εξαντλήσει τις υποχρεώσεις του στα ελληνόγλωσσα προγράμματα σπουδών- καθώς και νέοι έλληνες επιστήμονες που ζουν στη χώρα ή επιθυμούν να επιστρέψουν από το εξωτερικό.
Ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων έκανε ξεχωριστή αναφορά και στην ίδρυση προγραμμάτων διπλής ειδίκευσης, τα οποία ενισχύουν τη διεπιστημονικότητα, τις συνεργασίες, την ανταγωνιστικότητα και αξιοποιούν καλύτερα τους πόρους των ελληνικών πανεπιστημίων. Γι’ αυτό και, όπως ανακοίνωσε από το βήμα της Βουλής ο κ. Διγαλάκης, τα διπλής ειδίκευσης προγράμματα θα επεκταθούν και σε ελληνόγλωσσα το επόμενο διάστημα.
Παράλληλα, σημείωσε, για πολλοστή φορά τις τελευταίες ημέρες, ότι τα ξενόγλωσσα προγράμματα σπουδών απευθύνονται αποκλειστικά σε αλλοδαπούς φοιτητές και δεν υπάρχει κανένα θέμα συνταγματικότητας ή ευρωπαϊκού δικαίου.
Από το ισχύον καθεστώς «διασφαλίζεται πλήρως η πρόσβαση των Ελλήνων πολιτών στο αγαθό της δημόσιας εκπαίδευση», ενώ οι αλλογενείς ή οι αλλοδαποί και επομένως και οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που, ούτως ή άλλως μπορούν και με το υφιστάμενο καθεστώς να ενταχθούν στα ήδη υπάρχοντα προγράμματα σπουδών, μπορούν παράλληλα να εγγραφούν και στα νέα ξενόγλωσσα με την καταβολή διδάκτρων, τόνισε ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο κ. Διγαλάκης επισήμανε ότι τα πανεπιστήμια διεθνώς βρίσκονται τα τελευταία χρόνια σε μία πορεία συνεχών μεταρρυθμίσεων για την αποτελεσματικότερη προσαρμογή τους σε ένα όλο και πιο ανταγωνιστικό παγκόσμιο περιβάλλον, βαδίζοντας στον 21ο αιώνα και συνδιαμορφώνοντας τους όρους -τεχνολογικούς αλλά και κοινωνικούς- για τη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή και την 4η βιομηχανική επανάσταση.
Σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου η πολιτική στην ανώτατη εκπαίδευση είχε ως μόνο στόχο την επιστροφή στον νόμο του 1982, όπως υπενθύμισε καταλήγοντας ο κ. Διγαλάκης, η σημερινή κυβέρνηση εισάγει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις ώστε τα ελληνικά πανεπιστήμια να καταστούν ανταγωνιστικοί συνοδοιπόροι σε αυτό το ταξίδι.