Ξεκινά η πρώτη φάση του τριετούς προγράμματος αναβάθμισης των ψηφιακών υποδομών των σχολείων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για την οποία θα διατεθούν για φέτος 450 χιλιάδες ευρώ. Συνολικά το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων έχει εξασφαλίσει, μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), 1,5 εκ. ευρώ (για την τριετία), ενώ καταβάλλονται προσπάθειες για επιπρόσθετη χρηματοδότηση του έργου και από το ΕΣΠΑ.

Στόχος είναι η δημιουργία ενός σχολείου το οποίο θα είναι καινοτόμο και θα παρέχει πρόσβαση σε υψηλού επιπέδου εκπαίδευση για όλους. Σε αυτό θα συμβάλλει και η αξιοποίηση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών (ΤΠΕ). Η αναβάθμιση αυτή αφορά σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις στις υπάρχουσες υποδομές ΤΠΕ των σχολείων και σε ορισμένες περιπτώσεις – όταν κρίνεται απαραίτητο- θα υλοποιείται με ανοιχτές τεχνολογίες και με νέο εξοπλισμό (υλικό και λογισμικό).

Στο πλαίσιο της πράξης αυτής καλούνται από σήμερα οι διευθυντές των σχολικών μονάδων οι οποίοι ενδιαφέρονται να ενταχθούν στο πρόγραμμα, να συμπληρώσουν την αίτηση, σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς, στο σύνδεσμο http:// edulabs.minedu.gov.gr/ σύμφωνα με τις οδηγίες του παραρτήματος, μέχρι τη Παρασκευή 08/04/2016.

Η αναβάθμιση των υποδομών ΤΠΕ θα πραγματοποιηθεί με την αξιοποίηση παλαιού εξοπλισμού ή/και με την εγκατάσταση σύγχρονων σχολικών εργαστηρίων πληροφορικής χαμηλού κόστους, καθώς και σταθμών εργασίας στις αίθουσες διδασκαλίας. Προτείνεται η χρήση του λειτουργικού συστήματος Ubuntu Linux, της τεχνολογίας LTSP (Linux Terminal Server Project) και της εφαρμογής ΕΠΟΠΤΗΣ (Epoptes), τα οποία ήδη χρησιμοποιούνται σε πολλά σχολικά εργαστήρια της χώρας. Η προτεινόμενη τεχνολογία καθιστά δυνατή τη χρήση και παλαιότερων υπολογιστών, όσον αφορά τη πρόσβαση στο διαδίκτυο και τη χρήση ψηφιακών εκπαιδευτικών εφαρμογών, μέσω την αναβάθμισης/αντικατάστασης του εξυπηρετητή (server) του εργαστηρίου πληροφορικής.

Παρέχονται οι δυνατότητες:

 αντικατάστασης πεπαλαιωμένου, μη λειτουργικού ψηφιακού εξοπλισμού, δηλαδή οθόνες, πληκτρολόγια, κάμερες, ακουστικά-μικρόφωνα, κάρτες μνήμης κλπ.,

 συμπλήρωσης εξοπλισμού, δηλαδή πολυμηχανήματα (εκτυπωτές-φωτοτυπικά-σαρωτές), τρισδιάστατοι εκτυπωτές-σαρωτές, σετ ρομποτικής-αισθητήρων, δομημένη καλωδίωση, μεταγωγείς δικτύου, ασύρματη δικτύωση κλπ. και

 παροχής εξοπλισμού που διαλειτουργεί με υπολογιστές και εποπτικά εργαλεία για τα οποία, μέσω της αίτησης, θα αποδεικνύεται η ανάγκη προμήθειάς τους και θα τεκμηριώνεται η χρήση τους στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θα υπάρχει επίσης η δυνατότητα εγκατάστασης ενός επιπλέον εργαστήριου ψηφιακών μέσων, εφόσον υφίσταται ο κατάλληλος χώρος στη σχολική μονάδα, καθώς και η δυνατότητα εξοπλισμού με σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία αιθουσών διδασκαλίας και υφιστάμενων εργαστηρίων φυσικών επιστημών, τεχνολογίας κλπ.

Παρακαλούνται οι αρμόδιοι να συμπληρώσουν με προσοχή τις καρτέλες της εφαρμογής και να υποβάλουν τη σχετική ηλεκτρονική αίτηση στην οποία θα αποτυπώνονται:

 η υπάρχουσα κατάσταση ψηφιακού εξοπλισμού του σχολείου,

 η εμπειρία του σχολείου σε ψηφιακές εκπαιδευτικές πρακτικές και δράσεις,

 η αποτύπωση ενός σχεδίου αξιοποίησης των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική διαδικασία του σχολείου.

Εγκύκλιος Υπουργού

Εφαρμοστική εγκυκλιος

Αν λοιπόν στους δύο αιώνες της ελληνικής ανεξαρτησίας, η εκπαίδευση υπήρξε ο κεντρικός άξονας της εθνικής χειραφέτησης και της κοινωνικής προόδου, μπορεί σήμερα η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση να αποτελέσει τη δύναμη εκείνη που θα βγάλει την ελληνική κοινωνία από τη βαθειά κρίση, που θα τη βοηθήσει να ανταπεξέλθει με ανθρωπισμό και αξιοπρέπεια στις νέες κρίσιμες συνθήκες που ορίζει η προσφυγική κρίση;

Πώς θέλουμε το σχολείο, τί πρέπει να κάνουμε για την εκπαίδευσή μας σήμερα;

Ποιό μέλλον θέλουμε για την κοινωνία μας και τι μπορεί να κάνει το σχολείο για να το προετοιμάσει;

Αυτά είναι τα ερωτήματα μέσα από τα οποία θα πρέπει να αναστοχαστούμε την επέτειο της Επανάστασης του 21, και τον ρόλο της εκπαίδευσης στην ιστορία μας, συνδέοντας κριτικά το παρόν με το παρελθόν, αλλά και με το μέλλον. Γιατί αν μια κοινωνία χάσει την εμπιστοσύνη στο μέλλον της, χάνει επίσης την εκτίμησή της στο παρελθόν της.

Με τα πιο πάνω ερωτήματα κλείνει το μήνυμα του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων που θα διαβαστεί στα σχολεία στις 23 Μαρτίου. Ακολουθεί ολόκληρο το μήνυμα του Νίκου Φίλη:

Η 25η Μαρτίου συμβολίζει τα γενέθλια της σύγχρονης Ελλάδας. Γι αυτό και τα γιορτάζουμε με δυναμισμό κάθε χρόνο, ανανεώνοντας τη ματιά μας στην Επανάσταση του 1821, καθώς τη στοχαζόμαστε μέσα σε νέες κάθε φορά συνθήκες.

Επίκεντρο της γιορτής, διαχρονικά, είναι το σχολείο, όχι μόνο γιατί τα παιδιά, ως οι νέοι πολίτες πρέπει να μάθουν να τιμούν και να σέβονται την πατρίδα τους, αλλά και γιατί η παιδεία έπαιξε τον αποφασιστικό ρόλο στη γέννηση και στη δημιουργία της εθνικής μας συλλογικότητας.

Στα χρόνια πριν από την Επανάσταση υπήρξε μια έκρηξη ενδιαφέροντος για το σχολείο και για το βιβλίο. Ακόμη και μικρές, απομονωμένες, ορεινές ή νησιωτικές κοινότητες, με τους πενιχρούς οικονομικούς τους πόρους, αναζήτησαν δασκάλους, συντήρησαν σχολεία, δημιούργησαν βιβλιοθήκες.

Αλλά και αυτοί που έδωσαν το περιεχόμενο ιδεών του καινούργιου έθνους, από τον Κοραή έως τον Καποδίστρια – και παρά τις ιδεολογικές και πολιτικές τους διαφορές - στην ανάπτυξη της παιδείας συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον τους και αφιέρωσαν τις δραστηριότητές τους. Η εκπαίδευση υπήρξε ο μοχλός με τον οποίο η κοινωνία μας αναδύθηκε στη χορεία των εθνών της σύγχρονης Ευρώπης. Μοχλός και κινητήρια δύναμη, τόσο πριν, όσο και έπειτα από την Επανάσταση.

Θα πρέπει κάποτε να τιμήσουμε τις χιλιάδες αφανείς δασκάλες και δασκάλους, που τον 19ο αιώνα και ως τα μέσα του 20ου αιώνα, πήγαν στα πιο απρόσιτα μέρη, όπου δεν υπήρχε ακόμη συγκοινωνία, για να χτίσουν με τα χέρια τους σχολεία, να διδάξουν γενιές γενεών, να οργανώσουν μαθητικές κοινότητες, να γίνουν τα στηρίγματα των τοπικών κοινωνιών.

Θα πρέπει επίσης να ξανασκύψουμε στο έργο των εκπαιδευτικών μεταρρυθμιστών, που συνέδεσαν την γλωσσική με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, παρά τους διωγμούς και τις λοιδορίες που υπέστησαν. Όλοι αυτοί αφιέρωσαν τις διανοητικές τους δυνάμεις, για να ξαναδώσουν σε μια εκπαίδευση αποστεωμένων γνώσεων το φιλί της σύγχρονης ζωής, για να συνδέσουν τη μάθηση με την απόλαυση του πολιτισμού.

Οι δημοτικιστές εκπαιδευτικοί ήταν επίσης ανάμεσα στους πιο δραστήριους οργανωτές της Αντίστασης στο φασισμό, στα χρόνια της Κατοχής, και πολλοί πλήρωσαν με χρόνια φυλακής, εξορίας, διώξεων. Μέσα από αυτούς τους αγώνες το αίτημα της Παιδείας, έγινε κεντρικό στους λαϊκούς και νεολαιίστικους αγώνες στη δεκαετία του ’60, και το σύνθημα Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία κυριαρχούσε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Και στα δύσκολα χρόνια της κρίσης, με τις τεράστιες περικοπές στην εκπαίδευση, αλλά και τη δυσφήμιση που υπέστησαν, οι δασκάλες και οι δάσκαλοι, οι καθηγητές και οι καθηγήτριες συμμετείχαν σε έναν άθλο που δεν τους έχει αναγνωριστεί: Ενώ είδαμε γύρω μας το κράτος να αποδιοργανώνεται και τους περισσότερους θεσμούς να καταρρέουν, αυτοί κράτησαν το σχολείο όρθιο. Μπόρεσαν επίσης, σε μεγάλο βαθμό, ακαθοδήγητοι και χωρίς θεσμική στήριξη, να απορροφήσουν και να ενσωματώσουν στο σχολείο τα παιδιά των μεταναστευτικών κυμάτων κατά τα τελευταία 25 χρόνια.

Αν λοιπόν στους δύο αιώνες της ελληνικής ανεξαρτησίας, η εκπαίδευση υπήρξε ο κεντρικός άξονας της εθνικής χειραφέτησης και της κοινωνικής προόδου, μπορεί σήμερα η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση να αποτελέσει τη δύναμη εκείνη που θα βγάλει την ελληνική κοινωνία από τη βαθειά κρίση, που θα τη βοηθήσει να ανταπεξέλθει με ανθρωπισμό και αξιοπρέπεια στις νέες κρίσιμες συνθήκες που ορίζει η προσφυγική κρίση;

Πώς θέλουμε το σχολείο, τί πρέπει να κάνουμε για την εκπαίδευσή μας σήμερα;

Ποιο μέλλον θέλουμε για την κοινωνία μας και τι μπορεί να κάνει το σχολείο για να το προετοιμάσει;

Αυτά είναι τα ερωτήματα μέσα από τα οποία θα πρέπει να αναστοχαστούμε την επέτειο της Επανάστασης του 21, και τον ρόλο της εκπαίδευσης στην ιστορία μας, συνδέοντας κριτικά το παρόν με το παρελθόν, αλλά και με το μέλλον. Γιατί αν μια κοινωνία χάσει την εμπιστοσύνη στο μέλλον της, χάνει επίσης την εκτίμησή της στο παρελθόν της.

Δε θα λειτουργήσει το Ολοήμερο Πρόγραμμα στις 24 Μαρτίου, όπως αναφέρεται σε έγγραφο της Γενικής Διεύθυνσης Σπουδών Α/θμιας και Β/θμιας. Σύμφωνα με τα Προεδρίκα Διατάγματα 200 και 201 του 1998 σε όλα τα σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης πραγματοποιούνται εκδηλώσεις.Η χρονική διάρκεια και ο τρόπος εορτασμού των εκδηλώσεων καθορίζονται από το Σύλλογο Διδασκόντων.

Με ευθύνη του Διευθυντή και του Συλλόγου Διδασκόντων ειδοποιούνται οι γονείς και οι κηδεμόνες για την ώρα προσέλευσης και αποχώρησης των μαθητών από το σχολείο.Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι γονείς/κηδεμόνες δηλώσουν αδυναμία προσέλευσης, προκειμένου να παραλάβουν τα τέκνα τους στη συγκεκριμένη ώρα, ο Σύλλογος Διδασκόντων υποχρεούται να μεριμνήσει για την απασχόληση των μαθητών που ενδέχεται να παραμείνουν στο σχολείο μετά το πέρας των εκδηλώσεων.  Όπως αναφέρθηκε το Ολοήμερο Πρόγραμμα δε θα λειτουργήσει.

                                                                                                         Ο ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ Δ/ΝΣΗΣ ΠΕ

                                                                                                                 ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΜΜ. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ

Η 21η Μαρτίου, διεθνής ημέρα για την εξάλειψη του ρατσισμού, αποκτά σήμερα περισσότερο από ποτέ, ουσιαστικό νόημα και ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κοινωνίας που καλείται να αντιμετωπίσει την πρωτόγνωρη και δύσκολη πραγματικότητα της προσφυγιάς. Η 21η Μαρτίου, έχει επίσης οριστεί ως παγκόσμια ημέρα ποίησης. Αν ποίηση σημαίνει δημιουργία ψυχής και μυαλού, έκφραση πολιτισμού και ανθρώπινης ευαισθησίας, τότε το μήνυμα της ημέρας είναι η δημιουργία πολιτισμού ανθρωπιάς, χωρίς προκατάληψη και φόβο, η δημιουργία σχέσεων αλληλεγγύης και προσφοράς χωρίς διακρίσεις. Γιατί ο ρατσισμός νικιέται από το ανθρώπινο μυαλό που δημιουργεί, ανακαλύπτει, προσαρμόζει και προσαρμόζεται, παράγει πολιτισμό, αφήνοντας στο περιθώριο το μίσος και το φόβo.