04-04-16 Επιστολή Σίας Αναγνωστοπούλου προς τους ομόλογους υπουργούς  της Ε.E.  με θέμα το προσφυγικό

Η Ευρώπη επιλέγει

Αξιότιμοι/ες κ. κ. Υπουργοί,

Νέοι και Νέες της Ευρώπης

Τα μεγάλα γεγονότα του 20ού αιώνα, οι δύο μεγάλοι πόλεμοι, οι εμφύλιοι και εθνοτικοί πόλεμοι, η οικονομική κρίση της δεκαετίας του ’30, η πτώση του τείχους του Βερολίνου και του ανατολικού μπλοκ βεβαιώνουν ένα πράγμα: Η ευρωπαϊκή ιστορία του 20ού αιώνα είναι ιστορία και ιστορίες προσφύγων και μετατοπισμένων, μια ατέλειωτη ιστορία μετακινούμενων πληθυσμών.

Οι προσφυγικές ροές από χώρα σε χώρα απετέλεσαν έναν από τους ισχυρούς κρίκους της μνήμης της Ευρώπης, έναν από τους ισχυρούς κρίκους γύρω από τους οποίους δέθηκαν με πολύ κόπο και αίμα οι δημοκρατικές αξίες, η αλληλεγγύη, η ανοχή στη διαφορετικότητα. Οι άνθρωποι αυτοί δοκιμάζουν τις αντοχές και το βάθος της δημοκρατίας στην Ευρώπη, δοκιμάζουν την αντίστασή μας στην ξενοφοβία, το ρατσισμό και τον φασισμό.

Οι πρόσφυγες σήμερα ενεργοποιούν την ιστορική μνήμη των λαών της Ευρώπης, και μάλιστα στην πιο επικίνδυνη συγκυρία. Μας βοηθούν να θυμηθούμε ότι η πιο βαθειά πληγή στο σώμα της Ευρώπης γεννήθηκε από μια άλλη οικονομική κρίση και από μια άλλη  άνοδο της ξενοφοβίας και του φασισμού. Σήμερα, κάποια ευρωπαϊκά εκλογικά αποτελέσματα μαρτυρούν την εγγύτητα του κινδύνου, την οικοδόμηση ενός νέου τείχους ξενοφοβίας, τον κίνδυνο της επιστροφής του φασιστικού σκοταδιού. Η δημοκρατία είναι μια διαρκής πράξη αντίστασης, μια διαρκής πράξη επιβεβαίωσης ότι τα δικαιώματα δεν αποτελούν προνόμια αλλά δίκαιο που εμπεδώθηκε μετά από πολύ πόνο 

Τα τραγικά γεγονότα του Παρισιού και τώρα των Βρυξελών μας καλούν σε επαγρύπνηση. Είναι φυσικό ο φόβος να αποτελεί την πρώτη αντίδραση. Ωστόσο δεν έχουμε την πολυτέλεια να απαντήσουμε στον φόβο με ακόμα περισσότερο φόβο. Η Ευρώπη οφείλει, στο όνομα του πολιτικού της πολιτισμού, να εξασφαλίσει την ελευθερία και την ασφάλεια, τα δικαιώματα και τη δημοκρατία. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον τρόμο να λειτουργήσει ως επιχείρημα υπέρ του ρατσισμού και κατά των προσφύγων. Υπέρ του ρατσισμού και εναντίον κάθε έννοιας δικαίου.

Οι πρόσφυγες και τα δικαιώματά τους μας καλούν να αναλογιστούμε τη σημασία της παιδείας που προσφέρουμε. Αυτή τη φορά χωρίς να την μεταφράσουμε σε δείκτες τεχνογνωσίας, αποδοτικότητας ή κέρδους, αλλά προσπαθώντας να αντιληφθούμε τι πολίτες δημιουργούμε. Πώς τα κεκτημένα ευρωπαϊκών αιώνων διαχέονται μέσα από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια στους κατοίκους της ηπείρου μας. Καλούμαστε να θυμηθούμε και πάλι τις παραμελημένες ανθρωπιστικές σπουδές και τον ρόλο τους στη διαμόρφωση των κοινωνιών και των πολιτών μας, καλούμαστε να επαναπροσδιορίσουμε από την αρχή την σημασία της παιδείας στις κοινωνίας μας.

Σήμερα η Ευρώπη επιλέγει.

Η Ευρώπη επιλέγει το παρόν της. Το αν θα υποδεχτεί τους πρόσφυγες ή αν θα επιτρέψει στην προκατάληψη, την ξενοφοβία και τον ρατσισμό να ορίσουν τις κινήσεις της. Η Ευρώπη όμως επιλέγει και το παρελθόν της. Αν θέλει το παρελθόν που την ορίζει να είναι ο διαφωτισμός, οι ιδέες της ελευθερίας και της ισότητας, οι πράξεις της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης. Ή αν θα επιλέξει να συστρατευθεί με ένα παρελθόν που γέννησε διαχωρισμό, οδύνη και τελικά πόλεμο μέσα και έξω από τα σύνορά της.

Η Ευρώπη επιλέγει το μέλλον της. Επιλέγει αν επιθυμεί η εποχή μας να μείνει στην ιστορία ως μια στιγμή που θα διδάσκει το μέλλον ή ως ένα ακόμα σημείο στην ιστορία, όπου η ολιγωρία κυριάρχησε, όπου μια ευκαιρία χάθηκε, όπου ξεκίνησε το σκοτεινό της αύριο.

Καλούμαστε να επιλέξουμε. Θα επιλέξουμε μαζί; Ως ένα όλο που μας δένει μια κοινή μοίρα; Ή θα επιλέξει ο καθένας ξεχωριστά, σε στρατόπεδα, χρησιμοποιώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση ως μια πρόφαση, ως ένα πεδίο πρόσκαιρων συμμαχιών για εφήμερο κέρδος; Θα επιλέξουμε οι νέοι και οι νέες της Ευρώπης να ξεχάσουν τι σημαίνει αλληλεγγύη που γεννάει παιδεία, αλληλεγγύη που ισχυροποιεί τη Δημοκρατία, αλληλεγγύη που σέβεται το δίκαιο;

Η Ευρώπη πρέπει να υποδεχτεί τους πρόσφυγες. Η Ευρώπη οφείλει να αγκαλιάσει το μέλλον της. Οι Υπουργοί Παιδείας της Ευρώπης έχουμε ευθύνη και πρέπει άμεσα και επειγόντως ν’ απαντήσουμε στο ερώτημα: Σε τι παιδιά θ’ αφήσουμε την Ευρώπη; Σε ποιους πολίτες θ’ αφήσουμε το μέλλον της;

Με τιμή

Σία Αναγνωστοπούλου

13-04-16 Βράβευση για τον Μαθητικό Διαγωνισμό "ΚΥΠΡΟΣ 1974-2014: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΙΕΚΔΙΚΩ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ", την Παρασκευή στο υπουργείο

Η τελετή θα πραγματοποιηθεί στην κεντρική αίθουσα του υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων την Παρασκευή 15 Απριλίου και ώρα 12:00

Ο υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Θεοδόσης Πελεγρίνης, μιλώντας στην «Κ», ανέφερε ότι «συμφωνήσαμε να ξεκινήσουμε πρόγραμμα ανταλλαγών από τον προσεχή Σεπτέμβριο μεταξύ των σχολείων του Παρισιού και της Αττικής σε όλα τα επίπεδα: μαθητών, εκπαιδευτικών και προγραμμάτων. Μέσα στον Απρίλιο θα υπογράψουμε τη συμφωνία και το υπ. Παιδείας θα είναι ο πρώτος φορέας που κάνει πράξη τη διακήρυξη Ολάντ-Τσίπρα».

Όπως εξηγεί ο κ. Πελεγρίνης στην εφημερίδα, ο ίδιος απευθύνθηκε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Προκόπη Παυλόπουλο, λόγω και των γνωστών στενών δεσμών του με τον γαλλικό πανεπιστημιακό χώρο και εκείνος κινητοποίησε το «Ιδρυμα Νιάρχος» για να στηρίξει τις αναγκαίες εργασίες στην Εστία. Χάρη στις ενέργειες αυτές, το «Ιδρυμα Νιάρχος» ήδη εξετάζει την προοπτική της ανακαίνισης των δωματίων και της αποκατάστασης των υδραυλικών εγκαταστάσεων, έργα απαραίτητα για τη διασφάλιση της λειτουργίας της Εστίας.

Στην κατάμεστη αίθουσα στο Δημαρχείο Χαϊδαρίου, μίλησε την Κυριακή 03-04-06 ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Νίκος Φίλης. Πάνω από 250 άτομα, μέλη και φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ και ανάμεσά τους πολλοί εκπαιδευτικοί, άκουσαν τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τη σημερινή πολιτική κατάσταση και την εκπαίδευση και συμμετείχαν ενεργά σε έναν ζωντανό διάλογο που κράτησε τρεις ολόκληρες ώρες.

   Βασικά σημεία της ομιλίας του Νίκου Φίλη:

Ως χώρα βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο γιατί η ολοκλήρωση της αξιολόγησης αποτελεί μεταίχμιο για την πορεία προς την ανάπτυξη με αλληλεγγύη και δημοκρατία, ώστε να οδηγηθούμε σε μέτρα ανασύνταξης του κοινωνικού κράτους.

Όσα έγιναν γνωστά μετά τη δημοσιοποίηση των συνομιλιών μεταξύ των στελεχών του ΔΝΤ, έφεραν στην επιφάνεια έναν σχεδόν μαφιόζικο σχεδιασμό, να οδηγηθεί η χώρα μας ακόμη και σε πιστωτικό γεγονός, προκειμένου η κυβέρνησή μας να αποδεχθεί μέτρα πέραν της συμφωνίας του περασμένου καλοκαιριού. Η απάντησή μας είναι σαφής και κατηγορηματική: Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο από τη συμφωνία του Αυγούστου.

Όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω μεγάλων ευρωπαϊκών προβλημάτων και δυσκολιών, όπως το προσφυγικό, αλλά και εν μέσω ευνοϊκών αλλαγών που σημειώνονται στο νότο της Ευρώπης (Πορτογαλία, υπό κάποιες προϋποθέσεις και στην Ισπανία).

Η αναστροφή της πορείας της χώρας δεν αποτελεί ευθύνη ενός μόνο κόμματος αλλά οφείλουμε να αναζητήσουμε πολιτικές και κοινωνικές συνεργασίες.

Οι συνέπειες της κρίσης στην εκπαίδευση, η οποία ήδη είχε προβλήματα στόχων, αξιοπιστίας και διαφθοράς, είναι ορατές.

Η Παιδεία αποτελεί προτεραιότητα της κυβερνητικής πολιτικής

Τα χρήματα από τρία κοινοτικά πλαίσια στήριξης σπαταλήθηκαν χωρίς να έχουν ουσιαστική επίδραση στην εκπαίδευση.

Σχέδια και δράσεις χωρίς συνοχή χαρακτηρίζουν την κατασπατάληση πόρων χωρίς να αγγίξουν βασικά θέματα που απασχολούν την εκπαίδευση όπως είναι η επιμόρφωση και στήριξη των εκπαιδευτικών - που αποτελούν το βασικό πυλώνα ενός αξιόπιστου σχολείου- και η κτιριολογική αναβάθμιση των σχολείων.

Ο διάλογος που διεξάγουμε δεν είναι προσχηματικός και γι αυτό καλούμε τον εκπαιδευτικό κόσμο με μαζικότητα να συμμετέχει στην κατάθεση απόψεων. Για το λόγο αυτό στην Επιτροπή Μορφωτικών υποθέσεων αναζητήσαμε και πετύχαμε συγκλίσεις.

Στόχοι :

Επανατοποθέτηση του ενδιαφέροντος για το σύνολο της εκπαίδευσης

Αλλαγή στη δομή και το περιεχόμενο του δημοτικού σχολείου με την καθιέρωση ενός ενιαίου τύπου σχολείου με ολοήμερο πρόγραμμα, με βασικό στόχο την απογυμνασιοποίηση του προγράμματος και την ενίσχυση της συναισθηματικής και παιδαγωγικής σχέσης δασκάλου και παιδιού.

Στην Ειδική Αγωγή που μέχρι τώρα τα προβλήματα αντιμετωπιζόταν με τη λήψη ευκαιριακών μέτρων, σχεδιάζουμε βήμα-βήμα τη μετάβαση σε ένα σύστημα που θα διέπεται από τις αρχές της ένταξης και της παροχής ίσων ευκαιριών στην μάθηση, ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε παιδιού.

Στη Μέση Εκπαίδευση θα δημιουργήσουμε συνθήκες διεύρυνσης του διδακτικού χρόνου με την κατάργηση των πολλών εξετάσεων και θα διευκολύνουμε την πρόσβαση στην Γ/θμια Εκπαίδευση.

Στην Τεχνική Εκπαίδευση δεν θεωρούμε τα σχολεία (ΕΠΑΛ) μια δεύτερη κατηγορία σχολείων, αλλά θέλουμε να είναι θελκτικά για τα παιδιά, μέσω του προγράμματος και των ευκαιριών για μάθηση και κατάρτιση που θα παρέχουν. Σχεδιάζουμε την αναμόρφωση των ειδικοτήτων και την καθιέρωση 4^ου έτους για τη Μαθητεία και τη σύνδεση με την Παραγωγή.

Το μεγάλο ερώτημα: Πώς θα γίνουν όλα αυτά και με τι οικονομικές δυνατότητες με ποσοστό δαπανών για την Παιδεία 2,8 % επί του συνολικού και αποδυναμωμένου ΑΕΠ;

1. Για μια σειρά μέτρων και αλλαγές όπως της νοοτροπίας, του περιεχομένου σπουδών, του τρόπου αξιολόγησης των μαθητών, κ.α. δεν χρειάζονται χρήματα
2. Βαθμιαία πρέπει να οδηγηθούμε στη σύγκλιση του ευρωπαϊκού μέσου όρου δαπανών για την παιδεία που είναι το 5 % του ΑΕΠ.

Αποτελεί κυβερνητική δέσμευση οι πρώτοι διορισμοί να γίνουν στην Παιδεία και την Υγεία.

Στόχος μας να γίνουν 20.000 διορισμοί μόνιμων εκπαιδευτικών σε βάθος 3ετίας με ιεράρχηση και προτεραιότητα την Ειδική Αγωγή, το Δημοτικό Σχολείο και τη Μέση Εκπαίδευση.

Ένα σημείο που αποτελεί πηγή πολιτικής αντιπαράθεσης λόγω των ιδεολογικών επιλογών της αντιπολίτευσης αλλά και των οικονομικών συμφερόντων των σχολαρχών είναι η Ιδιωτική Εκπαίδευση, την οποία δεν μπορούμε να την αφήσουμε χωρίς έλεγχο και εποπτεία γιατί αυτό αφορά όλη την κοινωνία.

Η δύναμη κάθε εκπαιδευτικής αλλαγής βρίσκεται στα χέρια των εκπαιδευτικών τους οποίους τιμάμε για την προσφορά και το έργο τους .