30-07-25 Σοφία Ζαχαράκη στη Βουλή: Δεν υπάρχει κανένα δίλημμα μεταξύ ασφάλειας και ελευθερίας - Η πολιτική μας για το Δημόσιο Πανεπιστήμιο έχει στρατηγικό ορίζοντα, θεσμική συνέπεια και εθνικό προσανατολισμό
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,
Να σας ευχαριστήσω αρχικά όλους, για την ιδιαιτέρως γόνιμη συζήτηση που έγινε όλες αυτές τις ημέρες στην επιτροπή μας, και εύχομαι η επιφύλαξη που εκφράσατε ως προς την ψήφιση του νομοσχεδίου, στην Ολομέλεια να γίνει θετική ψήφος.
Γιατί στα μεγάλα, δεν έχουμε την παραμικρή, ουσιαστική δικαιολογία διαφωνίας, αλλά πολύ περισσότερους λόγους σύμπνοιας.
Πράγματι πρόκειται για ένα μεγάλο νομοσχέδιο που καλύπτει αρκετούς τομείς. Ζητήματα Θρησκευμάτων, ασφάλειας των Πανεπιστημίων, διαγραφές φοιτητών, Α' βάθμιας και Β' βάθμιας εκπαίδευσης κ.α. ρυθμίσεις.
Θέματα τα οποία οφείλουμε να δούμε κατάματα και μέσα από τις παρεμβάσεις μας, να δώσουμε άμεσες και οριστικές λύσεις.
Στα ζητήματα των Θρησκευμάτων θέλω να σταθώ σε τρία σημεία.
Με το άρθρο 3 η Ελληνική Πολιτεία, αναγνωρίζοντας τη μοναδική ιστορική, πολιτισμική και πνευματική φυσιογνωμία της Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά- που ιδρύθηκε το 549 μ.Χ. από τον Ιουστινιανό και αποτελεί το αρχαιότερο εν λειτουργία χριστιανικό μοναστήρι στον κόσμο, Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, και ένα σύμβολο πίστης, τέχνης και ειρηνικής συνύπαρξης των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών και προχωρά στην ίδρυση του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου.
Αυτό το πράττουμε προκειμένου να διασφαλιζεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο εν Ελλάδι η ιστορική συνέχεια ενός μοναδικού πνευματικού και πολιτιστικού κέντρου, που λειτουργεί αδιαλείπτως από τον 6ο αιώνα και αποτελεί φάρο ορθοδοξίας, γνώσης, συμβίωσης και ειρήνης.
Συστήνουμε, όμως, ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου όχι για να ελέγξουμε, αλλά για να διασφαλίσουμε. Όχι για να επέμβουμε, αλλά για να θωρακίσουμε.
Χωρίς να θίγεται σε καμία περίπτωση το θεμελιώδες εκκλησιαστικό της καθεστώς πλήρους αυτονομίας. Μόνο κατόπιν της ρητής εξουσιοδότησης της Ιεράς Σιναϊτικής Αδελφότητας της Μονής δύναται το Ν.Π.Δ.Δ. να προχωρήσει στην επιδίωξη των σκοπών του.
Κάθε απόφαση που αφορά την περιουσία ή την εκπροσώπηση της Μονής, ισχύει μόνον εφόσον εγκριθεί εκ των προτέρων από την ίδια την Αδελφότητα.
Η δομή διακυβέρνησης του νέου φορέα αποτυπώνει τον απόλυτο σεβασμό στην Ιερά Μονή και την πλήρη ανεξαρτησία αυτής.
Με το άρθρο 49 του νομοσχεδίου, η Ελληνική Πολιτεία προχωρά σε μια βαθιά τομή στον συνταγματικό μας πολιτισμό: για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους, μια μουσουλμανική θρησκευτική κοινότητα – οι Μπεκτασήδες-Αλεβίτες της Θράκης – αναγνωρίζεται ρητά ως θρησκευτικό νομικό πρόσωπο.
Η πράξη αυτή συνιστά χειροπιαστή εφαρμογή της θρησκευτικής ελευθερίας και της ισότητας ενώπιον του νόμου. Δεν πρόκειται απλώς για νομική ρύθμιση· πρόκειται για μια έμπρακτη αναγνώριση της ειρηνικής παρουσίας, της πνευματικής ταυτότητας και της πολιτιστικής ιδιαιτερότητας μιας κοινότητας με βαθιές ρίζες στη Θράκη και συμβολική σημασία για τη συνύπαρξη.
Πρόκειται για ιστορική αναγνώριση και πράξη βαθιάς θεσμικής ωριμότητας. Η Πολιτεία δεν επιβάλλει ομοιομορφία. Αντιθέτως, σέβεται την πολυμορφία, ακούει τη φωνή των πολιτών της και κατοχυρώνει εμπράκτως την αρχή της ελευθερίας του «θρησκεύεσθαι». Επιχειρείται μια αναβάθμιση του πλαισίου που διέπει την άσκηση του δικαιώματος «θρησκεύεσθαι» - ενός συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος, που πρέπει να ασκείται με ελευθερία, ασφάλεια και σεβασμό προς όλους.
Ειδικά όσον αφορά αδειοδότηση χώρων λατρείας (Άρθρα 33 έως 38): Εισάγεται ενιαίο, διαφανές και λειτουργικό σύστημα αδειοδότησης για την ίδρυση, μεταστέγαση, κατεδάφιση ή επέκταση ναών και ευκτηρίων οίκων, με σαφή διαχωρισμό μεταξύ τους (150 τ.μ. ως όριο), υποχρεωτική ανάρτηση πινακίδας με τον αριθμό πράξης (ΑΔΑ), απαγόρευση κατοίκησης στον ίδιο χώρο και σαφείς κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασης. Τα όρια αυτά κατόπιν της σημερινής συζήτησης και διαπιστώνοντας την ταύτιση απόψεων των φορέων, θα επανεξετάσουμε άμεσα και θα τα αυξήσουμε έτσι ώστε να καλύπτονται οι ανησυχίες αυτές αλλά και η λειτουργικότητα της ρύθμισης.
Από την άλλη, αδιαμφισβήτητα το μεγάλο θέμα στο οποίο σταθήκατε όλοι, ήταν αυτό των Πανεπιστημίων.
Τα ζητήματα αυτά έχουν ήδη αναλυθεί εκτενώς σήμερα από τον αρμόδιο Υφυπουργό, Νίκο Παπαϊωάννου. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να συνοψίσω την πολιτική διάσταση και το γενικό μήνυμα που απορρέει από αυτές τις ρυθμίσεις.
Θέλω να είμαι ξεκάθαρη. Αφετηρία της κυβερνητικής μας πολιτικής είναι μία:
Στόχος είναι ένας και αποκλειστικός: Θέλουμε τα Πανεπιστήμια ανοιχτά, ελεύθερα, δημοκρατικά και ασφαλή για όλους – για τους φοιτητές, τους καθηγητές, το διοικητικό προσωπικό, τους επισκέπτες, για μία πιο ποιοτική ακαδημαϊκή λειτουργία. Όλα αυτά όμως εξασφαλίζονται μέσα από κανόνες.
Η πολιτική μας δεν πρέπει και δεν είναι αποσπασματική. Έχει στρατηγικό ορίζοντα, θεσμική συνέπεια και εθνικό προσανατολισμό. Και ναι, προχωράμε με τόλμη εκεί που άλλοι δίστασαν. Και ναι το Πανεπιστήμιο δεν είναι γήπεδο. Συμφωνώ, γιατί ακούστηκε στις Επιτροπές μας.
Είναι χώρος μάθησης, ελευθερίας και δημιουργικότητας, αλλά με συνθήκες ασφάλειας.
Και αυτή την ασφάλεια οφείλουμε να την ενισχύσουμε. Στους φοιτητές, στους καθηγητές, αλλά και στις οικογένειες που επενδύουν τόσα πολλά στις σπουδές των παιδιών τους.
Το ελληνικό πανεπιστήμιο, απ΄ το οποίο αποφοιτήσαμε με χαρά, τιμή και σεβασμός προς τους καθηγητές μας και τις προσπάθειες μας, δεν μπορεί και δεν πρέπει να λειτουργεί υπό το καθεστώς φόβου ή και αυθαιρεσίας. Η κοινωνία — και ιδίως οι φοιτητές και οι οικογένειές τους — απαιτεί πράξεις. Η ασφάλεια στα Α.Ε.Ι. δεν είναι ζήτημα ιδεολογίας, αλλά υπόθεση θεσμικής αξιοπιστίας και δημοκρατικής ευθύνης.
Γι’ αυτό και το νομοσχέδιο προβλέπει ένα γενικό πλαίσιο ασφάλειας, το οποίο εξειδικεύεται από κάθε Ίδρυμα βάσει των ιδιαίτερων αναγκών και συνθηκών του, με μελέτη εκτίμησης κινδύνου και χρήση τεχνολογικών μέσων. Δεν επιβάλλουμε ενιαία λύση από τα πάνω· δίνουμε τα εργαλεία, δίνουμε τις ευθύνες.
Από εκεί και πέρα, η θεσμική εποπτεία δεν είναι αντίθετη με το αυτοδιοίκητο – είναι ο φυσικός του ορίζοντας. Το άρθρο 16 του Συντάγματος εγγυάται την αυτοδιοίκηση των ΑΕΙ, αλλά ορίζει και την υποχρέωση του κράτους να εποπτεύει. Εμείς ασκούμε αυτή την εποπτεία στην πράξη, κατοχυρώνοντας κανόνες λογοδοσίας. Διοικήσεις που δεν επιτελούν το καθήκον τους θα υπόκεινται σε πειθαρχικό έλεγχο, όπως ισχύει σε κάθε τομέα του δημόσιου βίου.
Η προστασία της ελευθερίας του λόγου και της ακαδημαϊκής ελευθερίας είναι απολύτως κατοχυρωμένη. Η οριστική διαγραφή φοιτητή προβλέπεται μόνο σε εξαιρετικά περιορισμένες περιπτώσεις, και μόνο μετά από αμετάκλητη καταδίκη για κακούργημα και μεσολάβηση κρίσης από πειθαρχικό όργανο. Δεν υπάρχουν αυθαιρεσίες. Υπάρχει κράτος δικαίου.
Και σε σχέση με την επιλογή του ορίου του 70% των πιστωτικών μονάδων ως όριο για τη διατήρηση της φοιτητικής ιδιότητας, αλλά και των πολλών άλλων προβλέψεων που έχουν υπάρξει σε σχέση θέματα μερικής φοίτησης - διακοπής της φοίτησης και άλλα δεν είναι αυθαίρετη. Είναι αποτέλεσμα διαλόγου με τη Σύνοδο Πρυτάνεων, και διασφαλίζει ότι όσοι έχουν προχωρήσει σημαντικά τις σπουδές τους, έχουν ευκαιρία να τις ολοκληρώσουν. Είναι μια ρύθμιση ρεαλιστική, ενισχυτική και παιδαγωγικά συνεπής.
Κυρίες και κύριοι,
Το πανεπιστήμιο της γνώσης, της προόδου και της αριστείας δεν χτίζεται με συνθήματα, ούτε με ιδεοληψίες. Χτίζεται με καθαρούς κανόνες, σαφείς ευθύνες και έμπρακτη στήριξη. Και αυτό το σχέδιο νόμου είναι ακριβώς ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν συμβιβαζόμαστε με τη μετριότητα ή την αδράνεια. Δεν αποδεχόμαστε την παραίτηση από το αυτονόητο.
Εισέρχομαι πλέον στα θέματα της σχολική εκπαίδευσης.
Το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα δεν έρχεται εν κενώ. Εντάσσεται στη συνέχεια μιας συνεκτικής, στρατηγικής προσπάθειας που ξεκίνησε ήδη από το 2019, με σταθερό στόχο τη συνολική αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου – και ειδικά του πιο ευαίσθητου και απαιτητικού του πυρήνα: της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, της ειδικής αγωγής, της παράλληλης στήριξης, των Τμημάτων Ένταξης και της ψυχοκοινωνικής υποστήριξης. Μια προσπάθεια που δεν περιορίστηκε σε εξαγγελίες, αλλά αποτυπώθηκε σε χιλιάδες νέες οργανικές θέσεις, σε θεσμικές τομές, σε πρωτοβουλίες με μετρήσιμο αντίκρισμα. Το παρόν νομοσχέδιο, με τις ρυθμίσεις του, έρχεται να εδραιώσει και να επεκτείνει αυτήν την πολιτική: διορθώνοντας αστοχίες, απαντώντας σε κενά και ενισχύοντας δομές.
Ας ξεκινήσουμε από τη συζήτηση για τα Πρότυπα και Πειραματικά σχολεία. Το ελληνικό δημόσιο σχολείο υπήρξε ανέκαθεν πολυμορφικό: Μουσικά, Καλλιτεχνικά, Αθλητικά, λειτουργούν εδώ και χρόνια χωρίς να αμφισβητείται ο χαρακτήρας τους. Γιατί, λοιπόν, τα Πρότυπα και Πειραματικά στοχοποιούνται ως ελιτίστικα; Επειδή έχουν ειδικά κριτήρια εισαγωγής; Το ίδιο ισχύει στα Μουσικά και στα Αθλητικά, όπου απαιτούνται δεξιολογικές δοκιμασίες ή αξιολογούνται οι επιδόσεις.
Με αυτήν την έννοια, τα Πρότυπα και Πειραματικά δεν εισάγουν μια λογική εκπαιδευτικής «προνομιακής μεταχείρισης» αντίθετα, ενισχύουν την καινοτομία και λειτουργούν ως δυναμικοί πυρήνες εξέλιξης και μεταφοράς καλών πρακτικών. Είναι, μάλιστα, τα μόνα σχολεία που υποχρεώνονται από τον νόμο να δημοσιοποιούν τις παιδαγωγικές τους πρακτικές, να επιμορφώνουν συναδέλφους και να στηρίζουν τα υπόλοιπα σχολεία. Δεν αντλούν προνόμια, παράγουν και ανατροφοδοτούν γνώση.
Το κρίσιμο, εδώ, είναι ότι η καινοτομία αυτή δεν μένει εγκλωβισμένη. Κάθε Πρότυπο ή Πειραματικό σχολείο υποχρεούται από τη νομοθεσία να μοιράζεται τις πρακτικές του με γειτονικά σχολεία: μέσα από κοινές δράσεις, ομίλους, εργαστήρια και επιμορφώσεις. Αυτή η «διάχυση και ανατροφοδότηση» είναι ακριβώς το θεσμικό εργαλείο που εξασφαλίζει ότι δεν δημιουργούνται σχολεία δύο ταχυτήτων, αλλά δίκτυα που ανεβάζουν συλλογικά τον πήχη της ποιότητας.
Με απλά λόγια, τα Πρότυπα και Πειραματικά δεν αντιστρατεύονται τον στόχο να ανέβει το επίπεδο όλων των σχολείων. Τον υπηρετούν, μεθοδικά και θεσμικά. Είναι οι κόμβοι που δοκιμάζουν, μεταφέρουν και ενισχύουν. Η ύπαρξή τους δεν απειλεί την ισότητα, την εγγυάται μέσω της πράξης και της συνεργασίας. Και σε αυτή τη βάση πρέπει να κριθούν – όχι ως εξαιρέσεις, αλλά ως καταλύτες συλλογικής προόδου.
Η κοινωνική απήχηση το αποδεικνύει: το 2024 υποβλήθηκαν πάνω από 20.000 αιτήσεις για περίπου 4.800 θέσεις και για το 2025 (συμπεριλαμβανομένων και των Ωνασείων) υποβλήθηκαν 28.836 για 6.174 θέσεις.
Η πλειονότητα των ενδιαφερόμενων προήλθε από οικογένειες με χαμηλό ή μεσαίο εισόδημα. Δεν πρόκειται, λοιπόν, για κλειστά σχολεία, αλλά για ανοιχτές ευκαιρίες. Παράλληλα, η διεύρυνση του δικτύου με νέα σχολεία σε νησιωτικές και ορεινές περιοχές δείχνει ότι η αριστεία δεν περιορίζεται στα προνομιούχα κέντρα, επεκτείνεται με όρους ισοτιμίας.
Εξίσου κρίσιμο θέμα είναι αυτό της ειδικής αγωγής.
Σε αντίθεση με το αφήγημα της εγκατάλειψης, η εικόνα είναι σαφής: 5.734 μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής μέσα σε τέσσερα χρόνια και 2.800 μέλη Ειδικού Εκπαιδευτικού και Βοηθητικού Προσωπικού ήδη παρόντες στα σχολεία. Για πρώτη φορά μετά το 2010, η δημόσια εκπαίδευση γνωρίζει μια συστηματική ενίσχυση με τακτικούς διορισμούς. Για πρώτη φορά μετά το 2010 η δημόσια εκπαίδευση υφίσταται συστηματική ένεση τακτικών διορισμών και ειδικά στην ειδική αγωγή όπου για πρώτη φορά έγιναν διορισμοί. Κι αν μερικοί λένε ότι ακόμη δεν αρκεί, η απάντηση είναι απλή: ακολουθεί νέο κύμα, γιατί αποφασίσαμε να κάνουμε τον κανόνα -όχι την εξαίρεση- τις μόνιμες θέσεις.
Σε σχέση με την μείωση των μαθητών στο τμήμα εφόσον υπάρχον μαθητές με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Θυμίζω ότι ενώ το 2013, η μείωση κατά τρείς μαθητές με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, γινόταν με εισήγηση του Συλλόγου Διδασκόντων, το 2017 ο ΣΥΡΙΖΑ έβαλε ποσοτικές προϋποθέσεις 3 και 5 μαθητών αντιστοίχως και εισήγηση Συλλόγου, Συμβούλων Γενικής και Ειδικής Εκπαίδευσης, Διευθυντή Εκπαίδευσης και επιπλέον εάν υπήρχε Τμήμα Ενταξης δεν γινόταν μείωση. Το ζήτημα εδώ είναι ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο στήριξης το οποίο να λειτουργεί με λογική και να υπηρετεί τον πραγματικό μας σκοπό με όλα τα διαθέσιμα μέσα. Ο πρώτος μηχανισμός υποστήριξης είναι ο εκπαιδευτικός του Τμήματος Ένταξης ή της Παράλληλης Στήριξης. Όπου, και μόνο όπου, δεν υπάρχει άλλος θεσμός, εφαρμόζεται το μέτρο «μείον τρεις». Αυτό σημαίνει καλύτερη αξιοποίηση πόρων, αλλά και δικαιότερη κατανομή ανθρώπινου δυναμικού.
Κι εμείς τους βασικούς θεσμούς τους στηρίζουμε έμπρακτα με τις χιλιάδες ιδρύσεις Τμημάτων Ένταξης και τις χιλιάδες προσλήψεις εκπαιδευτικών για Παράλληλη Στήριξη.
Ναι, κάποτε οι εκπαιδευτικοί της παράλληλης στήριξης τοποθετούνταν στην πρώτη φάση Νοέμβριο ή και ακόμα πιο αργά. Σήμερα οι προσλήψεις των εκπαιδευτικών γίνονται σε δύο φάσεις: η πρώτη ολοκληρώνεται τον Αύγουστο, η δεύτερη μέχρι τις 20 Οκτωβρίου - όπως ορίζει ο νόμος. Οι δύο φάσεις υπάρχουν ακριβώς για να καλυφθούν οι γνωματεύσεις που, αντικειμενικά, δεν εκδίδονται νωρίτερα. Όσο για την «προσωρινότητα», οι αριθμοί μιλούν: από 9 882 εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης το 2019‑2020 περάσαμε σε 16 284 φέτος, αύξηση 65 % σε πέντε χρόνια. Αυτή δεν είναι πυροσβεστική λύση, αλλά θεμιτός μετασχηματισμός που προοικονομεί μόνιμο καθεστώς, μόλις ολοκληρωθεί η επικαιροποίηση του πλαισίου του 2008.
Τα Τμήματα Ένταξης δεν ιδρύονται για εντυπωσιασμό, αλλά για λειτουργούν και παράγουν αποτελέσματα. Από 3.638 το 2019, φτάσαμε στα 7.244 τον Ιούλιο του 2025. Η στελέχωσή τους γίνεται μέσω διορισμών, ενώ τροποποιούμε και τα κριτήρια: από 300 μαθητές για τοποθέτηση δεύτερου φυσικού επιστήμονα, στους 250, με προοπτική να φθάσουμε τους 200. Γιατί η ένταξη δεν αφορά ένα μόνο γνωστικό αντικείμενο, αφορά το δικαίωμα κάθε παιδιού να συμμετέχει πλήρως στο σχολικό πρόγραμμα, για αυτό και επεκτείναμε την. δυνατότητα πρόσληψης στην παράλληλη σύμβαση και για τις ειδικότητες από ΠΕ 80-90.
Η τοποθέτηση ενός εκπαιδευτικού παράλληλης ανά τμήμα εφαρμόζεται από τον Αύγουστο του 2023 με εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας. Στην πραγματικότητα, αυτό ήταν και το πνεύμα του νόμου 3699/2008, αυτό εφαρμόζεται και στις χώρες του εξωτερικού, αυτό προτείνεται και από τον Ευρωπαϊκό Φορέα για την Ενταξιακή Εκπαίδευση, αυτό προτείνουν και οι επιστήμονες για την ενταξιακή/συμπεριληπτική εκπαίδευση.
Σήμερα με τη διάταξή μας δίνεται η δυνατότητα αν σε τμήμα σχολείου φοιτούν μαθητές με σοβαρότερες ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, ύστερα από πρόταση της Ε.Δ.Υ. και σε σχολικές μονάδες στις οποίες δεν έχει συσταθεί Ε.Δ.Υ. ύστερα από πρόταση του συλλόγου διδασκόντων και θετικές εισηγήσεις του Συμβούλου Ειδικής Αγωγής και Ενταξιακής Εκπαίδευσης και του οικείου ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ., να τοποθετηθούν και δύο (2) εκπαιδευτικοί Ε.Α.Ε στο ίδιο τμήμα.
Έχουν ιδρυθεί Τμήματα Ένταξης σε όλα τα σχολεία με μεγάλο αριθμό μαθητών, οπότε η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών φοιτά σε σχολείο με Τμήμα Ένταξης. Επίσης, είμαστε έτοιμοι την επόμενη σχολική χρονιά να συνεχίσουμε τον σχεδιασμό μας για κάλυψη ακόμα μεγαλύτερου αριθμού σχολείων με την ίδρυση νέων Τμημάτων Ένταξης. Η τωρινή ίδρυση δεν ήταν «αποσπασματική». Έχουμε ήδη καταγράψει τις ανάγκες για να προχωρήσουμε .Και μάλιστα επειδή στην Βθμια ειδικά μπορεί ενώ υπήρχαν ανάγκες να μην είχαμε αιτήματα ίδρυσης ΤΕ, μπορούμε να τα ιδρύουμε εκεί που υπάρχουν διαπιστωμένες ανάγκες και χωρίς αίτημα του σχολείου και μάλιστα με πολύ πιο απλοποιημένη διαδικασία.
Θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στο ζήτημα των σχολικών νοσηλευτών – ένα ζήτημα ουσίας και ευθύνης απέναντι στις πιο ευάλωτες ομάδες του μαθητικού πληθυσμού. Το σχολικό έτος 2018-2019 είχαν προσληφθεί 999 σχολικοί νοσηλευτές. Το 2024-2025, ο αριθμός αυτός έφτασε τους 2.045.
Πρόκειται για υπερδιπλασιασμό μέσα σε έξι χρόνια - 1.046 περισσότεροι νοσηλευτές σε σύγκριση με το 2018. Είμαστε η κυβέρνηση που, όχι με λόγια αλλά με πράξεις, επένδυσε συστηματικά στη στελέχωση των σχολικών μονάδων με εξειδικευμένο υγειονομικό προσωπικό.
Τον Απρίλιο του 2025, όμως, το Υπουργείο Παιδείας είχε ήδη προσλάβει το σύνολο των διαθέσιμων υποψηφίων από τον πίνακα του ΑΣΕΠ. Μόλις πέντε υποψήφιοι δεν προσλήφθηκαν, αποκλειστικά επειδή οι περιοχές που είχαν δηλώσει δεν είχαν ανάγκη. Και όμως, 600 μαθητές έμειναν χωρίς πρόσβαση σε σχολικό νοσηλευτή, όχι γιατί δεν υπήρξε μέριμνα, αλλά γιατί δεν υπήρχαν πλέον διαθέσιμοι επαγγελματίες στο σύστημα.
Αυτό ακριβώς το κενό έρχεται να καλύψει η διάταξη που προβλέπει –υπό αυστηρές προϋποθέσεις– τη δυνατότητα ένας σχολικός νοσηλευτής να καλύπτει δύο σχολεία, εφόσον αυτά βρίσκονται εντός απόστασης 100 μέτρων. Δεν πρόκειται για αυθαιρεσία ή για υποβάθμιση του ρόλου τους, είναι η ελάχιστη αναγκαία ευελιξία ώστε κανένα παιδί να μη μένει χωρίς υποστήριξη λόγω γραφειοκρατικών ορίων .
Παράλληλα, με κοινή απόφαση των Υπουργών Παιδείας και Υγείας και σε συνεργασία με την επιστημονική κοινότητα, προχωρούμε στην εξειδίκευση όλων των λειτουργικών και δεοντολογικών ζητημάτων που αφορούν τις παρεχόμενες υπηρεσίες, διασφαλίζοντας σαφήνεια καθηκόντων, ενιαία πρωτόκολλα και επαγγελματική θωράκιση του ρόλου των σχολικών νοσηλευτών.
Αναφέρθηκε ότι υπάρχει υστέρηση στην ψυχοκοινωνική στήριξη.
Από το 2020 και εξής, μετά από χρόνια στασιμότητας, έχουν διοριστεί 881 μόνιμοι ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί: 442 ψυχολόγοι (ΠΕ23) και 439 κοινωνικοί λειτουργοί (ΠΕ30). Αυτοί οι διορισμοί έγιναν κυρίως σε ΣΜΕΑΕ και ΣΔΕΥ, ενώ από την 1η Σεπτεμβρίου 2024 επιτρέπονται πλέον και απευθείας διορισμοί στα ΚΕΔΑΣΥ, διευρύνοντας τις δυνατότητες στήριξης.
Η διαφορά είναι εντυπωσιακή: ενώ τον Μάρτιο του 2020 υπηρετούσαν μόλις 184 μόνιμοι ψυχολόγοι και 175 κοινωνικοί λειτουργοί, το 2025 οι αριθμοί έχουν εκτοξευθεί στους 645 και 585 αντίστοιχα. Αυτό σημαίνει τριπλασιασμό στους ψυχολόγους και περισσότερο από τριπλασιασμό στους κοινωνικούς λειτουργούς μέσα σε μόλις πέντε χρόνια.
Παράλληλα, με την προσθήκη 1.200 νέων οργανικών θέσεων στο παρόν νομοσχέδιο, διπλασιάζεται η συνολική διαθεσιμότητα των επαγγελματιών ψυχοκοινωνικής στήριξης στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Ενισχύονται τα Σχολικά Δίκτυα Εκπαιδευτικής Υποστήριξης (ΣΔΕΥ), τα οποία πλέον φτάνουν τα 1.150 και καλύπτουν 5.750 σχολικές μονάδες σε όλη τη χώρα.
Εμπράκτως έχουμε αποδείξει ότι η ψυχοκοινωνική στήριξη στο σχολείο δεν είναι ούτε επικουρική ανάγκη ούτε υπηρεσία “συμπληρωματική”. Είναι θεμελιώδης συνιστώσα της ποιότητας της εκπαίδευσης και βασικός όρος της ισότιμης συμμετοχής όλων των παιδιών. Σε αυτόν τον τομέα, η πολιτική μας παρέμβαση ήταν και παραμένει αποφασιστική.
Κλείνω, λοιπόν, με ένα απλό συμπέρασμα. Η κριτική που δεχόμαστε ισορροπεί συχνά ανάμεσα στην υπερβολή και στη νοσταλγία για ένα σύστημα που άφηνε τα παιδιά με αναπηρία στην άκρη, τους εκπαιδευτικούς σε διαρκή ανασφάλεια και τους γονείς χωρίς φωνή. Εμείς, αντίθετα, υλοποιούμε ένα σχολείο συμπεριληπτικό, επαρκώς στελεχωμένο, με σύγχρονες υποστηρικτικές δομές και – τολμώ να πω – με επιτελική τόλμη να διορθώνει ακόμα και ιστορικές αστοχίες. Πιο πολλοί εκπαιδευτικοί ειδικής αγωγής, πιο πολλά Τμήματα Ένταξης, περισσότερη παράλληλη στήριξη, διπλάσιοι σχολικοί νοσηλευτές, χιλιάδες οργανικές θέσεις ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών: αυτά δεν είναι «λογιστική διαχείριση», είναι επένδυση στο πιο ανθρώπινο κεφάλαιο της χώρας, τα παιδιά της.
Σας καλώ, λοιπόν, να στηρίξετε ένα νομοσχέδιο που μετατρέπει την κατανόηση των αναγκών σε συγκεκριμένες πράξεις και την κριτική σε γόνιμο διάλογο με ποσοτικά και ποιοτικά αποτελέσματα. Γιατί, τελικά, η παιδεία μας δεν χρειάζεται ούτε μύθους ούτε αφορισμούς, χρειάζεται έργα – κι αυτά βλέπουν ήδη το φως της τάξης.
30-07-25 Ανοίγει αύριο η πλατφόρμα για τις αιτήσεις απόσπασης μόνιμων εκπαιδευτικών σε Πρότυπα και Πειραματικά Σχολεία
Αρχίζει αύριο, Πέμπτη 31-7-2025 η κατάθεση αιτήσεων για απόσπαση μόνιμων εκπαιδευτικών σε Πρότυπα και Πειραματικά σχολεία διάρκειας ενός (1) διδακτικού έτους.
Οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης μπορούν να υποβάλουν αίτηση για την κάλυψη λειτουργικών κενών σε ΠΕΙ.Σ. και Π.Σ. αποκλειστικά στην Π.Δ.Ε. στην οποία υπηρετούν.
Οι προσκλήσεις των εκάστοτε Π.Ε.Π.Π.Σ. με τα κενά των ΠΕΙ.Σ. και Π.Σ. ανα Περιφέρεια Εκπαίδευσης αναρτώνται στις στοσελίδες των οικείων Π.Δ.Ε.
Οι αιτήσεις από τους ενδιαφερόμενους υποβάλλονται ηλεκτρονικά από την Πέμπτη 31/07/2025 έως την Τρίτη 5-8-2025 και ώρα 10:00 π.μ. στο σύνδεσμο
https://www.gov.gr/ipiresies/ekpaideuse/epaggelmaties-ekpaideuses/apospase-ekpaideutikou-se-protupa-kai-peiramatika-skholeia
Οι ενδιαφερόμενοι θα χρειαστούν:
30-07-25 Τοποθέτηση εκπαιδευτικών Α/θμιας Εκπ/σης με τετραετή θητεία (από παράταση θητείας) σε Πειραματικά Σχολεία Α/θμιας Εκπ/σης για τα σχολικά έτη 2025-2026, 2026-2027, 2027-2028, & 2028-2029
Το σχετικό έγγραφο ΕΔΩ
30-07-25 Τροποποίηση της απόφασης για τη ρύθμιση θεμάτων του Εκπαιδευτικού Οδηγού των Προτύπων Επαγγελματικών Λυκείων (Π.ΕΠΑ.Λ.)
Ο Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, κ. Κωνσταντίνος Βλάσης, προέβη στην τροποποίηση της υπό στοιχεία Κ3/58084/25.05.2021 απόφασης της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων (Β’ 2180), η οποία αφορά στη ρύθμιση θεμάτων του Εκπαιδευτικού Οδηγού των Προτύπων Επαγγελματικών Λυκείων (Π.ΕΠΑ.Λ.).
Η τροποποίηση στοχεύει στην επικαιροποίηση και αποτελεσματικότερη εφαρμογή του πλαισίου λειτουργίας των Π.ΕΠΑ.Λ., ενισχύοντας την ευελιξία και τη διαφάνεια στις διαδικασίες επιλογής και λειτουργίας των εμπλεκόμενων στελεχών, καθώς και στη βελτίωση των όρων φοίτησης των μαθητών/τριών.
Συνοπτικά οι βασικές αλλαγές περιλαμβάνουν:
Οι παραπάνω ρυθμίσεις εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο ενδυνάμωσης και αναβάθμισης του θεσμού των Π.ΕΠΑ.Λ., με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της επαγγελματικής εκπαίδευσης και την ενίσχυση της διαφάνειας και της αξιοκρατίας στις διαδικασίες επιλογής στελεχών.
29-07-25 Ομιλία της Υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφίας Ζαχαράκη, στην Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής κατά τη χθεσινή ακρόαση των φορέων και συζήτηση κατ΄άρθρων του νομοσχεδίου «Σύσταση νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Ελληνορθόδοξη Ιερά Βασιλική Αυτόνομη Μονή του Αγίου και Θεοβάδιστου όρους Σινά στην Ελλάδα», ρυθμίσεις θεμάτων αρμοδιότητας Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων, ενίσχυση της ασφάλειας στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, διατάξεις για τον αθλητισμό, απονομή ισόβιας σύνταξης σε λογοτέχνες και καλλιτέχνες έτους 2025 και λοιπές ρυθμίσεις».
«Είμαστε σήμερα, εδώ όλη η πολιτική ηγεσία, γιατί θέλαμε να ακούσουμε όλες τις απόψεις οι οποίες παρουσιάστηκαν. Αυτή είναι η πρόθεσή μας. Κάθε άποψη έχει αξία.
Νομίζω, ότι όλες και όλοι σήμερα παρακολουθήσαμε έναν ανοιχτό διάλογο, χωρίς να αποκλειστεί κανείς. Ακούστηκαν, οι φοιτήτριες και οι φοιτητές και δεν έγινε απόπειρα να στοχοποιηθεί το μήνυμα τους, ούτε να εξισορροπηθεί. Είναι καλό να μπορούμε σε αυτό το κλίμα δημοκρατικού διαλόγου και ειδικά για ένα τόσο καίριο ζήτημα με πολλές εκφάνσεις, όπως η ακαδημαϊκή ελευθερία, η ελευθερία του λόγου, η πραγματική αποκατάσταση του ασύλου, να ακουστούν τα πάντα και συνάμα να έχουμε και τη δυνατότητα να αντιπαρατεθούμε νομίζω με όρους ευπρέπειας διαλόγου και μιας παραγωγικής διαδικασίας, για εμάς που αγαπάμε το δημόσιο πανεπιστήμιο. Έχουμε φοιτήσει στο ελληνικό δημόσιο σχολείο, έχουμε φοιτήσει στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο, αποφοιτήσαμε από αυτό και στα προπτυχιακά μας και στα μεταπτυχιακά μας. Και όταν μιλάμε γι’ αυτό - και είμαι σίγουρη ότι σε αυτό συμφωνούμε πολλές και πολλοί - μιλάμε με πόνο καρδιάς. Μιλάμε έτσι ώστε να αποτραπεί η οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση στο μέλλον γι’ αυτά. Το εξέφρασα και στην πρώτη ανάγνωση.
Δεν θα θέλαμε να αξιοποιηθεί αυτός ο νόμος ως προς τη λειτουργία του παρατηρητηρίου. Δεν θα θέλαμε να ενεργοποιηθεί καμία διάταξη και κανένας εισαγγελέας να κληθεί ποτέ να αποφασίσει για το αν κάποιος φοιτητής ή φοιτήτρια θα χρειαστεί να απαγορευτεί η παρουσία του από κάπου για το οποίο έχει μοχθήσει να μπει. Ελάτε όμως που έχουμε και ανθρώπους οι οποίοι είναι παριστάμενοι στο Ελληνικό Κοινοβούλιο που ακόμα δεν έχει εκδικαστεί η υπόθεσή τους επειδή κάποιος μπήκε μέσα στο γραφείο και κρέμασαν στον πρύτανη μια ταμπέλα. Ελάτε όμως ότι, ήμασταν και οι ίδιες παρούσες και παρόντες σε συμβάντα, έχουμε δεχθεί λεκτική βία. Υπάρχει αυτή η υγιής αντιπαράθεση. Κι εγώ ήμουνα μέλος της ΔΑΠ. Ξέρω πάρα πολύ καλά την αξία να μπορώ να εκφράζω την άποψή μου. Ξέρω όμως τι σημαίνει και τραμπουκισμός, γιατί το έχω υποστεί και η ίδια. Αυτό δεν σημαίνει ότι, θα αποτρέψει κάποιον από το να μπει στο πανεπιστήμιο - ελευθερία του λόγου όπως είπατε - και να εκφράζει την άποψή του. Εννοείται. Μπορεί και κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος, σεμιναριακού τύπου, ή μέσα στο αμφιθέατρο, μέσα στη γενική συνέλευση, ο καθένας να πει αυτό που θέλει. Δεν έχει να κάνει με αυτό το νομοσχέδιο. Όταν όμως είδαμε αυτό τον διδακτορικό φοιτητή να υφίσταται αυτή την ωμή βία, την απαράδεκτη βία στο κτίριο της Νομικής, αισθανόταν κανείς υπερήφανος εκείνη τη στιγμή; Αισθανόταν κανείς υπερήφανος επειδή, δεν υπήρχε ένα νομικό πλαίσιο επαρκές εκείνη τη στιγμή για να μπορέσει να το παντρέψει την επόμενη φορά;
Και αυτό λέμε ότι είναι πρόληψη.
Πρόληψη ως προς την άσκηση της ελευθερίας. Και η ελευθερία μπορεί πολλές φορές να συνδέεται με το κομμάτι της ασφάλειας, έτσι ώστε να μπορείς να νιώθεις ασφαλής, να λες την αντίθετη άποψη, να νιώθεις ασφαλής να κάνεις το μάθημά σου, να εκφράζεις την αντίθετη άποψη και να μην θεωρείς ότι οποιοσδήποτε έχει περισσότερα δικαιώματα από εσένα. Και ποιος δίνει περισσότερα δικαιώματα, εν τέλει, σε κάποιον συμφοιτητή, συμφοιτήτρια σου ή σε κάποιον ο οποίος έρχεται ενίοτε στο πανεπιστήμιο να τραμπουκίσει;
Αυτή λοιπόν την πραγματική εμπέδωση της ελευθερίας και των δικαιωμάτων ερχόμαστε αυτή τη στιγμή να ενισχύσουμε σε υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο, έτσι ώστε να διορθώσουμε, να θεραπεύσουμε πράγματα που πρέπει να ενισχυθούν. Αλλά δεν είναι αυτή για μένα αν θέλετε η ουσία της παρουσίας αυτής της νομοθετικής παρέμβασης που δεν θα είναι η πρώτη.
Επανέλαβα και στην πρώτη ανάγνωση ότι, δεσμεύομαι προσωπικά, έτσι ώστε τα επόμενα νομοσχέδια μας, θα έλεγα, να επικεντρώνονται σε ένα δύο ζητήματα, έτσι ώστε να μπορούμε να τα αναλύουμε καλύτερα. Σήμερα θα χρειασθεί να μιλήσουμε για λίγη ώρα και για πολλά θέματα. Θα ήθελα από τον Σεπτέμβριο και μετά, καθώς θα έχουμε τη χρονική δυνατότητα στο επόμενο νομοσχέδιο για τις επαγγελματικές ακαδημίες, στο επόμενο νομοσχέδιο μας για την ΑΣΠΑΙΤΕ, τα υπόλοιπα τα οποία έρχονται για το Πανεπιστήμιο αλλά και για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια, να μπορούμε να τα αναλύουμε περισσότερο. Χαίρομαι γιατί οι εισηγήσεις που άκουσα σήμερα και θα ακούσω τις επόμενες μέρες αγγίζουν ουσία ζητημάτων, δεν ήταν απλά μια άποψη των επιχειρημάτων τα οποία εδράζονται μόνο στο κομμάτι του λαϊκισμού και αυτό επιβεβαιώθηκε και στην συνεδρίαση που έγινε με την Επιτροπή των Μορφωτικών Υποθέσεων ως προς το Εθνικό Απολυτήριο. Αυτό το οποίο οφείλω να πω και να επαναλάβω είναι ότι ακούσαμε με, ιδιαίτερη προσοχή τις απόψεις που διατυπώθηκαν και τις παρατηρήσεις, οι οποίες επαναλαμβάνω εμπλουτίζουν τον δημόσιο διάλογο. Θα μελετηθούν προσεκτικά και βέβαια, όπου είναι τεχνικά εφικτό, θα εξετασθεί και η ενσωμάτωσή τους. Πράγματα τα οποία οφείλουμε αυτή τη στιγμή να διευκρινίσουμε, πράγματα που μπορούμε να κάνουμε, να καταφέρουμε και μέσα από νομοτεχνικές βελτιώσεις να το πετύχουμε.
Ειδικά στο πρώτο κομμάτι, μιλώντας για ένα πεδίο το οποίο είναι τόσο συμβολικά και ουσιαστικά φορτισμένο, όπως οι ρυθμίσεις για τα θρησκεύματα, η συνεννόηση και ο σεβασμός, και θα μείνω σε αυτό, αποτελούν και προϋπόθεση για ουσιαστικές λύσεις. Βλέπετε και νομίζω ότι είναι κοινό συμπέρασμα, θα έλεγα και χαίρομαι που τα κόμματα συναντώμεθα σε αυτό, ότι η πολιτεία προχωρά με αποφασιστικότητα σε τρεις εμβληματικές παρεμβάσεις, που συμπυκνώνουν αρχές και αξίες:
Η παρουσία του Καθηγούμενου Αρχιεπισκόπου Σινά σήμερα στη συζήτηση των διατάξεων, στην αρχή της συνάντησής μας, δεν είχε απλά νομίζω μια συμβολική αξία. Κατέθεσε με νηφαλιότητα και με συγκίνηση την αγωνία ενός πραγματικού αρχαίου ιδρύματος της Μονής Αγίας Αικατερίνης στο Σινά για τη διατήρηση, τη διάσωση και τη συνέχιση της αποστολής της στον σύγχρονο κόσμο. Μας μετέφερε με λόγο καθαρό και ειλικρινή και βέβαια την βοήθεια και του Πορφυρίου, την ανάγκη να διασφαλισθεί η ιστορική συνέχεια ενός μοναδικού πνευματικού και πολιτιστικού κέντρου, που λειτουργεί αδιαλείπτως από τον 6ο αιώνα και αποτελεί φάρο ορθοδοξίας, γνώσης, συμβίωσης και ειρήνης. Η πολιτεία, λοιπόν, δεν μένει αμέτοχη σε αυτή την αγωνία, δεν απαντά με υποσχέσεις αλλά με θεσμική εγγύηση και με σεβασμό. Συστήνουμε ένα Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, όχι για να ελέγξουμε αλλά για να διασφαλίσουμε και όχι για να επέμβουμε αλλά για να θωρακίσουμε.
Με το άρθρο 3 του νομοσχεδίου, ιδρύεται στην Ελλάδα μετά από 15 αιώνες, το αναφέραμε και στην πρώτη ανάγνωση, Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου που εκπροσωπεί την Ιερά Βασιλική και Αυτόνομη Μονή του Αγίου και Θεοβάδιστου Όρους Σινά. Ιδρύθηκε, αναφέρθηκε και νωρίτερα, το 549 μ.Χ. από τον Ιουστινιανό, αποτελεί το αρχαιότερο εν λειτουργία χριστιανικό μοναστήρι στον κόσμο. Ένα μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, πολιτιστικής κληρονομιάς της Ουνέσκο και ένα σύμβολο πίστης, τέχνης, ειρηνικής συνύπαρξης τριών μονοθεϊστικών θρησκειών. Αναγνωρίζουμε τη μοναδική αυτή ιστορική, πολιτισμική και πνευματική φυσιογνωμία της Μονής και προχωρούμε ακριβώς σε αυτή τη σύσταση. Βέβαια, επαναλαμβάνω, όχι για να ελέγξουμε και χωρίς να θίγεται σε καμία περίπτωση το θεμελιώδες εκκλησιαστικό της καθεστώς πλήρους αυτονομίας. Μόνο κατόπιν της ρητής εξουσιοδότησης της Ιεράς Σιναϊτικής Αδελφότητας της Μονής και παρακαλώ συγκρατήστε το αυτό, δύναται το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου να προχωρήσει στην επιδίωξη των σκοπών του. Κάθε απόφαση που αφορά την περιουσία και την εκπροσώπηση της Μονής ισχύει μόνο εφόσον εγκριθεί εκ των προτέρων από την ίδια την Αδελφότητα. Σημαντική σημείωση, ας τη συγκρατήσουμε, η δομή διακυβέρνησης του νέου φορέα αποτυπώνει τον απόλυτο σεβασμό στην Ιερά Σιναϊτική Αδελφότητα.
Ας θυμηθούμε ποιο είναι αυτό το Διοικητικό Συμβούλιο. Είναι πενταμελές, αποτελείται από τον Καθηγούμενο Αρχιεπίσκοπο Σινά, τον Δικαίο και τον Αποκρισάριο της Μονής, μόνιμα μέλη, ούτως ή άλλως, και δύο λαϊκές προσωπικότητες υψηλού κύρους που ορίζονται από τον εκάστοτε Υπουργό Παιδείας, κατόπιν εισήγησης της Ιερής Σιναϊτικής Αδελφότητος. Είναι σημαντικό, γιατί ακούω διάφορα επιχειρήματα, όπως γιατί να είναι και δυο λαϊκές προσωπικότητες, ή είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου; Επαναλαμβάνω αυτό γίνεται, κατόπιν εισήγησης της Αδελφότητας. Δεν είναι κάτι που αποφασίζει αυθαίρετα ο Υπουργός και γιατί άραγε να ήταν, έτσι ώστε να μπορεί να εκπληρώνεται πλήρως αυτός ο σκοπός του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου.
Προχωρώ στο δεύτερο σημείο, το οποίο νομίζω ότι μας συγκίνησε, με την παρουσία ανδρών και γυναικών σήμερα των Αλεβιτών της Θράκης. Μια κίνηση σεβασμού, αλλά και ελευθερίας. Με το άρθρο 49 του νομοσχεδίου για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μια μουσουλμανική θρησκευτική κοινότητα, Μπεκτασήδες Αλεβίτες της Θράκης, αναγνωρίζονται επισήμως ως «Θρησκευτικό Νομικό Πρόσωπο» και, βέβαια, πρόκειται για μία τομή στην πράξη του συνταγματικού μας πολιτισμού.
Αναγνωρίζουμε την ειρηνική τους συνύπαρξη, παρουσία και πνευματική ταυτότητα. Τους δίνουμε φωνή και νομική αυτοτέλεια, κατοχυρώνεται το δικαίωμα στη λατρεία, στην εκπαίδευση και στην πολιτιστική αυτοέκφραση. Η νέα Διαχειριστική Επιτροπή Βακουφίων λειτουργεί με συμμετοχικότητα της Κοινότητας και έλεγχο διαφάνειας από την Πολιτεία. Στις περιοχές όπου φοιτούν Αλεβίτες μαθητές το κράτος οργανώνει μάθημα στο δόγμα τους με συγκεκριμένη ύλη. Αν τα παιδιά επιθυμούν να μην διδαχθούν τα Θρησκευτικά, δίνεται η εναλλακτική επιλογή, σύμφωνα με τον απαραίτητο και ελάχιστο αριθμό.
Για πρώτη φορά η αλεβίτικη κοινότητα αποκτά δικό της Θρησκευτικό Νομικό Πρόσωπο, άρα, έχει δυνατότητα σύναψης συμφωνιών, κατοχής περιουσίας και εκπροσώπησης σε κρατικούς φορείς με ενιαία φωνή, χωρίς να εξαρτάται από άλλες μουσουλμανικές δομές και εκσυγχρονισμός, αλλά και ασφάλεια δικαίου.
Ο τρίτος πυλώνας, αφορά τις θρησκευτικές κοινότητες. Επιχειρείται μια συνολική θεσμική αναβάθμιση του πλαισίου που διέπει την άσκηση του δικαιώματος «θρησκεύεσθαι», ενός συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος που πρέπει να ασκείται με ελευθερία, με ασφάλεια και σεβασμό προς όλους.
Αδειοδότηση των χώρων λατρείας: Λαμβάνουμε υπόψη αυτά, τα οποία ακούσαμε και, βέβαια, πρέπει να σας πω ότι αυτή τη στιγμή επανεξετάσουμε και το ανώτατο όριο των 150 τ.μ., έτσι ώστε να μπορεί να γίνει νομοτεχνική μελέτη για τα 200 τ.μ.. Είναι κάτι, το οποίο λαμβάνουμε υπόψη, ακούστηκε εδώ και είμαστε θετικά διακείμενοι ως προς αυτό.
Βέβαια, νομίζω ότι τα όρια αυτά τα οποία συζητήσαμε σήμερα, έχουν και μια κοινή διαπίστωση, την ταύτιση απόψεων φορέων και, επανέλαβα την επανεξέταση και, κυρίως, αυτό το κομμάτι των 150 τ.μ. στα 200 τ.μ. – και νομίζω ότι αναδείχθηκε επαρκώς. Μπορούμε και θα το καταφέρουμε, να καλύψουμε τις ανησυχίες, αλλά και τη λειτουργικότητα της ρύθμισης.
Επικαιροποιούνται οι κανόνες που διέπουν τους ιδιωτικούς ναούς και τα παρεκκλήσια εντός των κατοικιών και των ιδρυμάτων, με στόχο τη διατήρηση του ορθόδοξου χαρακτήρα τους, αλλά και την αποτροπή καταστρατηγήσεων. Πολύ σημαντικό, δημόσιες ακολουθίες χωρίς άδεια ή εκχώρηση χρήσης σε τρίτους, Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες, αναθεώρηση του πλαισίου εισαγωγής φοιτητών με κατατακτήριες για πτυχιούχους άλλων ΑΕΙ, δυνατότητα εξ αποστάσεως φοίτησης για έγγαμους κληρικούς, αλλά και ειδικές θέσεις για αλλοδαπούς υποτρόφους, όπως του Πατριαρχείου Αντιοχείας, με στόχο την ενίσχυση της ελληνορθόδοξης παρουσίας του στη Μέση Ανατολή. Διοικητική οργάνωση της Εκκλησίας ως προς την ανακατανομή οργανικών θέσεων σε ιερείς-μητροπόλεις, συγχώνευση-απορρόφηση εκκλησιαστικών ιδρυμάτων και η βελτίωση της διαδικασίας έκδοσης εκκλησιαστικών πιστοποιητικών.
Αναφέρατε, κυρία Τσαπανίδου, νωρίτερα το ζήτημα του συνταξιοδοτικού. Περιμένουμε και μια πρόταση, αν θέλετε, μήπως μπορούμε να κάνουμε μια νομοτεχνική ως προς αυτό. Με χαρά να μπορέσουμε να τη λάβουμε, εγκαίρως, για να μπορεί να γίνει αυτή η διόρθωση.
Άρα, επαναλαμβάνω, το πρώτο κομμάτι: Νομοσχέδιο που εξασφαλίζει ασφάλεια δικαίου, διαφάνεια, σεβασμό, επιτρέπει στις θρησκευτικές κοινότητες να λειτουργούν με αξιοπρέπεια και νομιμότητα στο πλαίσιο του σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κράτους Δικαίου.
Πρωτοβάθμια-Δευτεροβάθμια: Ένας χώρος, στον οποίο είχα την ιδιαίτερη τιμή να υπηρετήσω και για πάρα πολλά χρόνια και ως εκπαιδευτικός, αλλά και ως Διοικητική Υπάλληλος με πολλά ζητήματα, τα οποία έχετε δίκιο ότι πολλές φορές η αναγκαιότητα και το επείγον των διατάξεων μας φέρει, έτσι, ως Υπουργείο Παιδείας, εδώ, πολλές φορές μπροστά σας, να φέρνουμε διατάξεις, οι οποίες έχουν χαρακτηριστικό τον κατακερματισμό. Είναι μια πραγματικότητα του Υπουργείου Παιδείας, ανάλογα και με το χρονικό όριο κάθε φορά προ των διορισμών, προ των μεταθέσεων, προ της έναρξης της χρονιάς.
Είχαμε κι ένα χαρακτηριστικό, το οποίο είναι αναντίρρητο. Λυπήθηκα που δεν το άκουσα μέσα στη Βουλή σήμερα, κυρίως, από τους ανθρώπους του Συνδικαλιστικού Κινήματος. Είχαμε τα τελευταία χρόνια και τους περισσότερους διορισμούς από ποτέ. Είχαμε σχεδόν 38.000 ανθρώπους, άντρες και γυναίκες, οι οποίοι είναι κοντά μας, πλέον, στα σχολεία, άρα, πολλές ρυθμίσεις οι οποίες πρέπει να γίνουν σε δευτερογενές επίπεδο. Είναι, όμως, αλήθεια ότι έχει αυξηθεί ο αριθμός και των αναπληρωτριών και στην Ειδική Αγωγή, στην Παράλληλη Στήριξη, σε πολύ μεγάλο βαθμό, αλλά και σε μόνιμους εκπαιδευτικούς στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια που είναι κοντά μας, πλέον, στα σχολεία.
Με το άρθρο 117 ενισχύουμε την Ειδική Αγωγή και την εκπαίδευση, προχωρούμε στη μεγαλύτερη ενίσχυση της Ειδικής Αγωγής και εκπαίδευσης των τελευταίων δεκαετιών και βλέπετε ότι πρόσφατα κάναμε μια σημαντική παρέμβαση ως προς τα τμήματα ένταξης που λειτουργούν στα σχολεία. Μεγαλύτερη αύξηση από ποτέ: 3.348 νέα τμήματα ένταξης, από τα οποία τα 1842 αφορούν, αποκλειστικά, σε Νηπιαγωγεία.
Νομίζω, είναι μια πάρα πολύ καίρια παρέμβαση, έτσι ώστε να μπορούμε να δούμε, (το είχε θέσει η κα.Μερόπη Τζούφη την προηγούμενη φορά) και το θέμα της πρώιμης παρέμβασης. Γιατί είναι αλήθεια ότι έχουμε δουλέψει και με στο Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και με τον προηγούμενο τότε, με την ειδική αγωγή, τον κ. Μπουσδούνη αλλά και τον Γενικό Γραμματέα, για να μπορούμε να δούμε καλύτερα τα ζητήματα της πρώιμης παρέμβασης.
Πάρα πολύ καίριο.
Καταργούμε εμπόδια. Μειώνονται τα κατώτατα πληθυσμιακά όρια για την παροχή δεύτερου εκπαιδευτικού παράλληλης στήριξης σε μαθητές με αναπηρία.
Για τα τμήματα ένταξης των ΕΠΑΛ. Κάναμε αρκετή κουβέντα σήμερα για τα ΕΠΑΛ. Αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Προβλέπεται για πρώτη φορά η παρουσία εκπαιδευτικού τμήματος ένταξης με ειδικότητα ΠΕ80 έως ΠΕ90 για να υποστηρίζει τους μαθητές και μαθήτριες των ΕΠΑΛ στα εργαστηριακά μαθήματα του τομέα αλλά και της ειδικότητας.
Επίσης, για πρώτη φορά προβλέπεται υποστήριξη κατά τις ώρες του ολοήμερου προγράμματος. Είναι κάτι το οποίο είχαμε διαπιστώσει ως ανάγκη. Υπήρχε τεράστιο κενό. Και τώρα, έρχεται η στιγμή να μπορέσουμε να συμπληρώσουμε και αυτή την ανάγκη. Εδραιώνεται λοιπόν και επιχειρείται να εδραιωθεί, βήμα-βήμα, λιθαράκι-λιθαράκι, ένα συνεκτικό πλαίσιο καθολικής ένταξης.
Και να σας πω, κάτι το οποίο αισθάνομαι ότι θέλω να πω: Ο,τι και να κάνουμε κάθε φορά για τα παιδιά μας, και στη γενική αλλά και στην ειδική, δε φαίνεται αρκετό. Δε φαίνεται αρκετό γιατί θα θέλαμε πράγματι την εξάντληση των πιστώσεων, την εξάντληση των προϋπολογισμών. Το κάνουμε. Το κάνουνε γιατί επαναλαμβάνω, με τους μαζικούς διορισμούς, με το ζήτημα της εξάντλησης του προϋπολογισμού στην παράλληλη στήριξη αλλά και λοιπές διατάξεις, θα προσπαθούμε πάντα να βοηθούμε όσο γίνεται περισσότερο τα παιδιά. Κι εδώ δεν βάζω κανένα κομματικό πρόσημο. Θεωρώ ότι οποιοσδήποτε να ήταν και στη θέση μου θα προσπαθούσε να το κάνει αυτό. Αλλά ότι το καταφέρνουμε, έχει μια υπογραφή: Την Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και αυτό οφείλω να το αφήσω ως προς τον απολογισμό μιας σημαντικής θητείας πλέον που μετρά έξι χρόνια.
Με το άρθρο 118, αναφέρθηκε και πριν, θεσμοθετείται η κάλυψη της ανάγκης των βιβλίων ξένων γλωσσών σε δημοτικά και γυμνάσια, στις περιπτώσεις που δεν υφίσταται Σχολική Επιτροπή. Έρχεται να επιλυθεί ένα ζήτημα για την κάλυψη της δαπάνης.
Όπως επίσης, αναφέρθηκε και πριν, ενισχύουμε, κι έχω ενισχύσει και προσωπικά, το μάθημα της κολύμβησης. Πιστεύω πάρα πολύ στη δυνατότητα των παιδιών στο δημοτικό να μαθαίνουν εγκαίρως, όσο γίνεται περισσότερα παιδιά να κολυμπούν στην 3η και στην 4η δημοτικού. Είχαμε ξεκινήσει με ένα ειδικό πρόγραμμα ΕΣΠΑ. Προσπαθούμε αυτή τη στιγμή και θα θέλαμε στο μέλλον να επεκταθεί και σε υπόλοιπες τάξεις. Καθιερώνουμε το θεσμό συντονιστή της κολύμβησης. Και βέβαια και η υποστήριξη από εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής σε μαθήτριες και μαθητές με αναπηρία.
Παρατείνουμε τη θητεία Πρότυπων και Πειραματικών Σχολείων, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η απρόσκοπτη λειτουργία τους. Και βέβαια, οι εκπαιδευτικοί μας είναι μαζί μας μέχρι 31 Οκτωβρίου 2026.
Διάχυση παιδαγωγικών καινοτομιών: Νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε μια ειδική συζήτηση μια μέρα, δεν ευνοεί ούτως ή άλλως και η ώρα, για το πώς μπορούν αυτές οι καινοτομίες οι οποίες έχουν εφαρμοστεί και εφαρμόζονται στα Πρότυπα και Πειραματικά να διαχέονται και στα υπόλοιπα σχολεία.
Δεν είναι σχολεία ελίτ τα πρότυπα και τα πειραματικά.
Είναι σχολεία τα οποία μπορούν να αποτελέσουν εκείνη τη στιγμή ένα οδοδείκτη για τα υπόλοιπα σχολεία μας, για το τι μπορεί να λειτουργήσει.
Είτε είναι για την επιμόρφωση, είναι για τα βιβλία, ή είναι για εφαρμογή καινοτομιών, όπως είναι και όμιλοι απογευματινοί, που επαναλαμβάνω και εδώ μπροστά σας ότι θα ήθελα να εφαρμόσω και στα γενικά γυμνάσια πέραν των πρότυπων και πειραματικών.
Ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα eSchools έτσι ώστε να μπορέσουμε κάποια στιγμή να συγχωνεύσουμε τις πολλές πλατφόρμες καταγραφής των δεδομένων, και των παιδιών και των προγραμμάτων και των εκπαιδευτικών. Το ξέρετε καλά, το Myschool, το mydata. Όλοι οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε το πόσο όλο αυτό μπορεί να αποτελέσει μια συχνή καθημερινή ενασχόληση. Ενα πληροφοριακό σύστημα, με απόλυτο σεβασμό των προσωπικών δεδομένων.
Επιμίσθιο συντονιστριών και συντονιστών εκπαίδευσης εξωτερικού: Ναι, λαμβάνουμε μέριμνα και πρόνοια έτσι ώστε να συνεχιστεί. Και ναι, επαναλαμβάνω αυτή είναι η χρονιά, το 2025-2026, όπου πλέον θα έχουμε επιλογή συντονιστών με διαδικασία επιλογής. Νομίζω ότι απέδειξα, από το Μάρτιο, όταν δεσμεύτηκα ότι θα αρχίσουμε με ειδική διάταξη την επιλογή στελεχών, αυτό έχει γίνει πράξη. Ήδη έχουμε προϊσταμένους εκπαιδευτικών θεμάτων μετά από πάρα πολλά χρόνια στις Διευθύνσεις. Θα συνεχίσουμε με τους προϊσταμένους ΚΕΔΑΣΥ. Αμέσως μετά, θα πάμε στο κομμάτι των περιφερειακών διευθυντών και τη νέα χρονιά, με απαραίτητες ρυθμίσεις ως προς την επιλογή των συντονιστών στο εξωτερικό, θα έχουμε για πρώτη φορά αξιολογημένους αλλά και με διαδικασία επιλογής τους συντονιστές μας.
Αναβαθμίζουμε επιτροπές καλλιτεχνικής παιδείας: Δίνουμε το δικαίωμα μετάθεσης για αποσπασμένους νεοδιόριστους. Αυτό ήταν απαραίτητο. Νομίζω έχει γίνει και από τα υπόλοιπα κόμματα παραδοχή, ήταν μια σημαντική προσμέτρηση αλλά και εξέλιξη.
Βέβαια, πάρα πολύ θα έλεγα σημαντικό για όλους είναι οι 700 νέες οργανικές θέσεις για το ειδικό εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό στα ΚΕΔΑΣΥ. Έχουμε πραγματική έννοια για τη λειτουργία των ΚΕΔΑΣΥ και θέλω να σας πω κάποιες εξελίξεις για τη νέα χρονιά. Έχουμε εντάξει ήδη σε πρόγραμμα ΕΣΠΑ και την αναβάθμιση του τεχνολογικού εξοπλισμού, εννέα νέα διαγνωστικά εργαλεία για τα ΚΕΔΑΣΥ, όπως επίσης και μία ψηφιακή πλατφόρμα, γιατί ξέρω ότι οι γονείς που μας ακούν αυτή τη στιγμή και είμαι σίγουρη ότι έχετε γίνει και εσείς αποδέκτες πάρα πολλών παραπόνων, όχι γιατί οι άνθρωποι με κάποιο λόγο καθυστερούν τις αιτήσεις στα ΚΕΔΑΣΥ- είναι πάρα πολλές, πλέον, οι αιτήσεις. Είναι πάρα πολλές οι αιτήσεις και μεγάλος ο χρόνος αναμονής των οικογενειών για να πάρουν τη διάγνωση στο τέλος ώστε να ξέρουν τι θα πρέπει να κάνουν με το παιδί. Άρα, ψηφιακή πλατφόρμα, περισσότερο μόνιμο προσωπικό, νέα διαγνωστικά εργαλεία, και βέβαια, νέος τεχνολογικός εξοπλισμός για τα ΚΕΔΑΣΥ μέσα στη χρονιά.
Συστήνουμε 1.200 οργανικές θέσεις 600 ψυχολόγοι 600 κοινωνικοί λειτουργοί για τη δημιουργία 600 σχολικών δικτύων εκπαιδευτικής υποστήριξης. Με αυτό τον τρόπο, από 2.720 σχολεία που καλύπτονται σήμερα φτάνουμε σε 5.750 σχολικές μονάδες με ενέργειες από αυτά τα δίκτυα και τις ομάδες.
Και προσπαθούμε να βρούμε μια λύση για το θέμα του σχολικού νοσηλευτή. Βέβαια, είναι σε παρακάτω άρθρο αλλά θα το φέρω εδώ, διότι ξέρω ότι έχει ξεκινήσει ένας διάλογος που έχει πολύ ενδιαφέρον. Είδατε ότι μειώσαμε τη χιλιομετρική διαφορά στα 100 μέτρα. Υπήρχε ήδη η πρόνοια να έχουμε συστεγαζόμενο σχολείο, βάλαμε το όμορο και δεν μπορεί να είναι με τίποτα παραπάνω από δύο- ήδη μετράμε πόσα σχολεία είναι θα σας φέρουμε και τα στοιχεία στη β ανάγνωση- πόσες θα μπορούσε να αφορά. Ξέρετε όμως και το γνωρίζετε και οι ίδιες και οι ίδιοι και από Επίκαιρες ή από Ερωτήσεις οι οποίες έχουν απαντηθεί. Εξαντλείται ο πίνακας από τους σχολικούς νοσηλευτές, μένουν πάρα πολλά παιδιά που έχουν τη συγκεκριμένη δυνατότητα χωρίς σχολικό νοσηλευτή, γιατί πέρσι δεν μπορούσαμε να βρούμε 600 άτομα, αφού 600 αιτήσεις δεν μπορούσαν να ικανοποιηθούν, γιατί εξαντλήθηκε ο πίνακας.
Αλλά επειδή δεν είναι μόνο μια διαχείριση τωρινή πρέπει να κοιτάμε και το μετά, να ξέρετε ότι υπάρχει ειδική επιτροπή με το Υπουργείο Υγείας και το Υπουργείο Παιδείας και τους νοσηλευτές θα έρθουν μέσα στη χρονιά, γιατί το αναφέρατε και καλά κάνατε, με συγκεκριμένη πρόταση και για τα κριτήρια, τις προϋποθέσεις πως πρέπει να λειτουργήσει ο θεσμός σχολικού νοσηλευτή και μακάρι να μπορέσουμε να βρούμε περισσότερους ανθρώπους για να καλύψουμε περισσότερες ανάγκες. Επαναλαμβάνω, ότι δεν είναι θέμα εξοικονόμησης και περιορισμού και θα γλιτώσουμε κάποιες πιστώσεις από εκεί. Αυτή τη στιγμή δεν καλύπτονται οι ανάγκες των παιδιών από αυτούς που ήδη είναι εγκεκριμένοι. Πρέπει να βρούμε τον τρόπο να καλύψουμε όσο γίνεται περισσότερους.
Θα πω λιγότερα, Υφυπουργέ μου, κύριε Βλάση, για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, γιατί ούτως ή άλλως αυτό το νομοσχέδιο έρχεται να καλύψει, να επισπεύσει την εφαρμογή πραγμάτων που είχαν προβλεφθεί ήδη με τον νόμο. Θυμίζω, όμως, ότι υπάρχει μια αναδιοργάνωση στο πλαίσιο λειτουργίας με θεσμοθέτηση κέντρου διοίκησης για το ΚΕΚ, όπως επίσης, προσπαθούμε, αποφεύγοντας έτσι τη δημιουργία γραφειοκρατικών και πιο ιδιαίτερα απαιτητικών δομών, τα θεματικά ερευνητικά ινστιτούτα εκεί που δεν κρίνονται αναγκαία να λειτουργούν συμπληρωματικά με αυτά τα οποία υπάρχουν από τα ερευνητικά κέντρα και τους κοινωνικούς εταίρους.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στη ρύθμιση για την επιμήκυνση της προθεσμίας ολοκλήρωσης πρακτικής άσκησης για τους καταρτισμένους τον ΣΑΕΚ από 24 σε 36 μήνες.
Και κλείνω με το Δημόσιο Πανεπιστήμιο με το οποίο ξεκίνησα. Παραλαμβάνουμε τη σκυτάλη από τους προκατόχους μου, από τη Νίκη Κεραμέως και τον Κυριάκο Πιερακάκη, η Νίκη, είχε κιόλας νομοθετήσει και στο κομμάτι της αντιμετώπισης της βίας αλλά και της ασφάλειας. Ερχόμαστε να βελτιώσουμε το νομοθετικό πλαίσιο που υπήρχε, επαναλαμβάνω με σεβασμό και στο κομμάτι της ασφάλειας που για εμάς είναι συνώνυμο του να ασκείς ελεύθερα αυτό που είναι δημοκρατικό σου καθήκον μέσα στο πανεπιστήμιο. Και αυτή η ποινική προστασία της πανεπιστημιακής λειτουργίας εντάσσει ρητά και το θέμα της διατάραξης υπηρεσίας.
Ένας μηχανισμός άμεσης αναστολής φοιτητικής ιδιότητας στις περιπτώσεις που έχουν προηγηθεί εισαγγελικές αποφάσεις με περιοριστικούς και για περιοριστικούς όρους. Πειθαρχική ευθύνη, πειθαρχικό συμβούλιο ανά ίδρυμα όπως μας είχαν ζητήσει, κύριε Υφυπουργέ, και οι Πρυτάνεις θεσμικές εγγυήσεις και δυνατότητα παρέμβασης όπως γράφουν τα θεσμικά όργανα.
Ελεγχόμενη πρόσβαση με τεχνολογικά μέσα όπου χρειάζεται χωρίς περιορισμό της ελευθερίας του λόγου ή διακίνησης ιδεών και με απαραίτητες κάθε φορά DPA και ειδικές εκθέσεις μελέτης αντίκτυπου και για το κομμάτι των προσωπικών δεδομένων και απαραίτητες διευκρινήσεις, όπου χρειάζεται και αν χρειαστεί να το κάνουμε αυτό, για τη μη λήψη και καταγραφή των δεδομένων μέσα από εσωτερικό χώρο.
Αν κρίνουμε ότι αυτό χρειάζεται εμπλουτισμό θα το κάνουμε. Δε θα χρησιμοποιείται κάμερα εντός του χώρου που κάποιος εργάζεται ή εκεί που είναι το αμφιθέατρο ή εκεί που γίνεται το μάθημα. Να το βάλουμε ως μη λήψη και καταγραφή και τα δυο μας καλύπτουν. Να δούμε τη νομοτεχνική ούτως ή άλλως ρήση και να το αποτρέψουμε ως αξιοποίηση. Να πηγαίνουν στους χώρους π.χ. ο διάδρομος, χώροι οι οποίοι δεν επικαλύπτουν το ακαδημαϊκό έργο, αν είναι κάτι το οποίο μπορεί να μας βρει σύμφωνους.
Επαναλαμβάνω αυτό το οποίο λέω, ο σκοπός δεν είναι ο έλεγχος, ο σκοπός είναι η προστασία της ελευθερίας αλλά και η αποτροπή του φόβου. Είναι κάτι σημαντικό.
Πλήρες πλαίσιο αποζημιωτικής ευθύνης σε περίπτωση ζημιάς στην πανεπιστημιακή περιουσία και βέβαια εθνικό παρατηρητήριο ασφάλειας για τα ΑΕΙ. Επαναλαμβάνω, το ξαναλέω, το πιστεύω και οφείλω να το εκφράσω έτσι από καρδιάς, μακάρι να μη χρησιμοποιηθεί. Μακάρι να μη χρειάζεται κάποιος στο Υπουργείο να παρατηρεί ή να εποπτεύει τι θα γίνεται με μια περίπτωση που, δυστυχώς, θα έχουμε μια αξιόποινη πράξη, διαβαθμισμένη επαναλαμβάνω, ως προς το να βλέπουμε ποια είναι η εξέλιξή της.
Επειδή ακούστηκαν πολλά και άκουσα και από τα παιδιά για το ζήτημα των μελών ΔΕΠ ή το ζήτημα της οικονομικής ενίσχυσης, πάρα πολύ καίρια θέματα, ή την ασφάλεια, τη μέριμνα, το πως αισθάνονται ασφαλείς μέσα σε κτίρια.
Να θυμίσω, λοιπόν, ότι από το 2019 και μετά, έχουμε μια σημαντικότατη αύξηση στα μέλη τα οποία έχουν διοριστεί μόνιμα μέλη ΔΕΠ στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Είναι 3.445 άνθρωποι αυτή τη στιγμή που λειτουργούν ως μόνιμα μέλη ΔΕΠ στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Είναι πάρα πολύ σημαντικό, δε, να σας πω ότι η διαφορά, ήταν 678 το 2019, οι οποίοι διορίστηκαν και 987 το 2025. Μια σημαντική επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό.
Βέβαια, αυτή δεν έγινε μόνη της, γιατί την ίδια στιγμή από το 2019 μέχρι το 2025, είχαμε αύξηση στο επίπεδο του 27,74% στην ετήσια τακτική επιχορήγηση για τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια. Αύξηση στο ΠΔΕ, αύξηση στο ΕΣΠΑ, με συγκεκριμένα στοιχεία, γιατί ξέρω τώρα κουράζουν οι αριθμοί, σίγουρα κατά τη διάρκεια της δεύτερης ανάγνωσης.
Είναι μία θωράκιση του δικαιώματος για τη γνώση σε αυτούς οι οποίοι επένδυσαν πάρα πολλά χρόνια ώστε να μπουν στο ελληνικό πανεπιστήμιο και μια δεύτερη ευκαιρία ως προς τον ήδη υπάρχοντα νόμο γι’ αυτούς οι οποίοι είχαν πραγματικά πασχίσει και προσπαθήσει τα τελευταία χρόνια να ξαναέρθουν στο πανεπιστήμιο.
Βλέπετε ότι ήρθαμε με ειδικές ρυθμίσεις και για άτομα με αναπηρία στο 50% που δεν διαγράφεται κανείς, αλλά και τη μερική φοίτηση και την αναστολή με μία προσθήκη, για να μπορούμε να δώσουμε αυτή τη δεύτερη ευκαιρία στους ανθρώπους. Όταν είσαι κοντά στη λήψη πτυχίου και μόνο υπάρχει μια πρακτική, μπορεί να είναι η τελευταία εργασία, έρχεται και δίνεται η δυνατότητα να μπορέσεις να πάρεις το πτυχίο.
Επαναλαμβάνω, ειδικές περιπτώσεις για κατατακτήριες, οι οποίες είναι και αυξημένες μάλιστα στο ποσοστό και για τα περιφερειακά τμήματα, στα οποία δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυσή τους, αλλά και να μπορείς να δώσεις σε μια άλλη σχολή σε περίπτωση που διαγράφεσαι από μία σχολή μετά από χρόνια που δεν υπάρχει παρουσία σου εκεί.
Επανερχομένη στη δεύτερη ανάγνωση, με μία ευχή πραγματικά, αυτά τα οποία σήμερα προβλέπονται, ελπίζοντας στη δική σας θετική ψήφο και θα γίνουν νόμος από την Παρασκευή και μετά, πρώτα απ’ όλα, να αποτελέσουν μια θεσμική δικλείδα έτσι ώστε να μπορούμε να ενεργούμε όλοι σε ένα περιβάλλον που μπορεί και καλλιεργεί αυτό το οποίο όλοι επιθυμούμε, την ακαδημαϊκή ελευθερία, τη δυνατότητα της ελευθερίας του λόγου χωρίς όμως να προκαλείται σε κανέναν ο φόβος από το να πηγαίνει στο πανεπιστήμιό του οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Ο φόβος από το να μπει σε ένα χώρο που είναι κατειλημμένος ή το να μπει σε ένα αμφιθέατρο και ξαφνικά να έρθει κάποιος ο οποίος θεωρεί ότι έχει περισσότερα δικαιώματα από σένα και να προσπαθήσει να τα αποστερήσει.
Νομίζω ότι σε αυτό μπορούμε να συμφωνήσουμε όλες και όλοι.
Κατά τα άλλα, να συζητήσουμε πραγματικά βελτιώσεις, τις οποίες οφείλουμε όλοι σε όλα αυτά τα παιδιά τα οποία συγχαρήκαμε πριν από λίγες μέρες και συνεχίζουμε να συγχαίρουμε ως μία πολυετή προσπάθεια.
Μια ευχή και για τα υπόλοιπα παιδιά, είμαι σίγουρη ότι θα βρουν πάρα πολλές ευκαιρίες και οφείλουμε συνεχώς να τις ενισχύουμε με ποιοτικές επιλογές.
Σας ευχαριστώ πολύ».
