Accessibility Tools
Πατήστε εδώ. Θα μεταφερθείτε εκτός ιστοτόπου ώστε να δείτε το βίντεο
31-08-16 Ο Νίκος Φίλης κλείνει τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την παιδεία στην ολομέλεια της Βουλής
Στην δευτερολογία του κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου «Ρυθμίσεις για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και άλλες διατάξεις» του υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, που ψηφίστηκε επί της αρχής και κατ' άρθρο στην ολομέλεια της Βουλής, σήμερα Τετάρτη 31 Αυγούστου 2016, ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης είπε:
"Φτάσαμε στο τέλος μιας διαδικασίας η οποία κράτησε αρκετούς μήνες, τα ζητήματα της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης ως προσχέδιο βγήκαν στη δημόσια διαβούλευση και δόθηκαν στα κόμματα από τον προηγούμενο Απρίλιο και όλα τα ζητήματα που συζητήσαμε σήμερα είναι γνωστά τουλάχιστον πριν από ένα μήνα, όταν ψηφίστηκε στην επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων το Νομοσχέδιο. Δεν υπήρχε λοιπόν κανένας αιφνιδιασμός, ακόμα και η τροπολογία για την ειδική αγωγή αποτέλεσε αντικείμενο μίας ευρύτατης δημόσιας διαβούλευσης με τη συμμετοχή 5000 ατόμων και υπήρχε και η δυνατότητα να αναπτυχθούν οι απόψεις τους και εδώ. Θέλω να πω ότι ο διάλογος είναι αναγκαίος και αυτό που ξεκινήσαμε είναι η πρώτη πράξη αυτής της κυβέρνησης με τη διαδικασία του εθνικού και του κοινωνικού διαλόγου.
Και στη Βουλή, στην επιτροπή των μορφωτικών υποθέσεων υπάρχει μία κατάληξη για ζητήματα που πρέπει να νομοθετήσουμε, για μεταρρυθμίσεις που πρέπει να κάνουμε. Τις έχουμε βάλει ήδη μπροστά προχωρώντας αυτό το πόρισμα για τις συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις, καθώς επίσης και στην επιτροπή Εθνικού Διαλόγου, όπου και εκεί συζητούμε και είμαστε έτοιμοι να παρουσιάσουμε σε σύντομο διάστημα συγκεκριμένες προτάσεις για μεταρρυθμίσεις της εκπαίδευσης. Άρα λοιπόν δεν μας λείπει ο διάλογος. Μας λείπει όμως η προδιάθεση, η πολιτική της συνεννόησης. Ως ένα βαθμό αυτό είναι λογικό, διότι στον χώρο της εκπαίδευσης συγκρούονται συμβολισμοί, ιδεολογίες, αξίες πολλές φορές με ένα τρόπο υπερβολικό, θα πει κάποιος. Αλλά συγκρούονται, αυτό είναι αλήθεια. Παρόλα αυτά μπορεί να βρεθεί ένα κοινό έδαφος συζητήσεων, το κοινό καλό, όπως θα ονόμαζε κάποιος, και στον χώρο της εκπαίδευσης. Νομίζω ότι η σημερινή συζήτηση παρά τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς που ακούσαμε για το νομοσχέδιο λόγω αντιπολιτευτικού προφανώς καθήκοντος, είναι ένα πρώτο βήμα προκειμένου να υπάρξουν συγκλίσεις, να υπερβούμε τους κακούς εαυτούς μας και την αντιπολιτευτική πραγματικότητα που βιώνουμε.
Και λέω ότι είναι ένα καλό βήμα, διότι στη ψηφοφορία που είδαμε χθες επί της αρχής αλλά και τώρα από τις τοποθετήσεις των κομμάτων προκύπτουν συγκλίσεις. Το παρόν νομοσχέδιο είναι πολύ σοβαρό και το λαμβάνει υπόψιν της η κυβέρνηση. Επισημαίνουμε, για λόγους που θα ακούσουμε στην πορεία, ότι στο όχι επιμένει η Νέα Δημοκρατία και η Χρυσή Αυγή, για τους δικούς του λόγους ο καθένας φαντάζομαι. Αλλά ειδικά για τη Νέα Δημοκρατία αυτό το όχι αναδεικνύει ένα πρόβλημα ταυτότητας. Γιατί είναι ένα όχι στην ιστορία της. Στην ιστορία για την καθιέρωση, όπως είπαμε, της ιδιωτικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Αυτό για εμάς λοιπόν είναι μία παρακαταθήκη, η σύγκλιση γύρω από το νομοσχέδιο αυτό. Και νομίζω ότι και στην επόμενη περίοδο θα έχουμε και άλλες δυνατότητες μέσα από αντιπαραθέσεις, επαναλαμβάνω, να βρεθούν σημεία σύγκλισης.
Μίλησα για τρικλοποδιές πολιτικές, όλα αυτά τα ψέματα που ακούσαμε από ορισμένες πλευρές τόσους μήνες, όπως ότι καταργούμε το ολοήμερο σχολείο, ενώ έχουμε τμήματα περισσότερα από πέρσι και μαθητές το ίδιο με πέρσι. Και έχουμε περισσότερα, για πρώτη φορά μετά οκτώ χρόνια, τμήματα ένταξης. Λέμε λοιπόν ότι με λιγότερο μαθητικό πληθυσμό στα νηπιαγωγεία έχουμε περισσότερα τμήματα νηπιαγωγείων. Θα κλείσουμε τα νηπιαγωγεία, λέγανε, με την εκπαιδευτική πολιτική της συμπερίληψης. Όχι μόνο δεν κλείσανε αλλά έχουμε 400 νέα τμήματα και νέες δομές ειδικής αγωγής και 1100 προσλήψεις προσωπικού στην ειδική αγωγή και 20800 προσλήψεις σε όλη την εκπαίδευση. Που είναι αυτή η καταστροφολογία που ακούσαμε τόσους μήνες, η οποία άφησε το δηλητήριο της και λειτούργησε εξ αντικειμένου ως μία προπαγάνδα της ιδιωτικής εκπαίδευσης που απαξίωνε την δημόσια εκπαίδευση;
Αυτά πρέπει να τα κουβεντιάζουμε με σοβαρότητα γιατί το κάθε τι που λέμε εδώ το ακούει η κοινή γνώμη και δεν είναι εύκολο πάντα να βγάλει τα συμπεράσματά της. Μάλιστα με την καταλυτική συνδρομή του μιντιακού περιβάλλοντος.
Θα ήθελα να ενημερώσω τη Βουλή των Ελλήνων ότι από φέτος σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης θα εφαρμοστεί το νέο πρόγραμμα του μαθήματος των θρησκευτικών. Άκουσα μία τοποθέτηση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη, προ μηνός σε μία τηλεοπτική εκπομπή, που είπε ότι συμφωνεί να αλλάξει το πρόγραμμα των θρησκευτικών στα σχολεία. Το πρόγραμμα που έχουμε έτοιμο ως ΙΕΠ προέκυψε από ειδική επιτροπή που συγκροτήθηκε και άκουσε όλες τις πλευρές, και την Εκκλησία και τους θεολόγους. Η απόφαση βεβαίως είναι της πολιτείας, έτσι λειτουργεί το σχολείο. Δεν λειτουργεί με αποφάσεις άλλων, είμαστε έτοιμοι, θα πάμε σε επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και θα προχωρήσουμε σε ένα πρόγραμμα αλλαγής του μαθήματος των θρησκευτικών, ώστε να μην είναι μάθημα ομολογιακό, κατηχητικό αλλά μάθημα γνώσης των θρησκειών και βεβαίως της Ορθοδοξίας, αλλά και τον άλλων θρησκευμάτων τα οποία περιβάλλουν τη χώρα μας ή θρησκευμάτων οι πιστοί των οποίων ζούνε στη χώρα μας. Ελπίζουμε συντόμως να παρουσιάσουμε αυτό το πρόγραμμα της επιμόρφωσης των θεολόγων.
Ακούστηκε και ένα άλλο επιχείρημα, δυστυχώς από τη Δεξιά, επειδή από την Χρυσή Αυγή το περιμένουμε, όλα τα κακά προήλθαν από την πτώση της Δικτατορίας για τη Χρυσή Αυγή, τη μεταπολίτευση κατανοητό αυτό. Αλλά να μην υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία την πολιτική των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων που ξεκίνησε με τον Γεώργιο Ράλλη και τον Ευάγγελο Παπανούτσο το 1976 με την καθιέρωση της δημοτικής και της κατάργησης των αρχαίων ελληνικών από το πρωτότυπο στο Γυμνάσιο, με την καθιέρωση της Τεχνικής Εκπαίδευσης με την κατοχύρωση της Ιδιωτικής Εκπαίδευσης;
Δεν είναι ότι όλα είναι σωστά και δεν πρέπει τίποτα να αλλάζει. Αλλά υπάρχει μία βάση. Δεν μπορούμε να πηγαίνουμε προς τα πίσω συνέχεια. Πιστεύω ότι η Νέα Δημοκρατία και στο θέμα της εκπαίδευσης έχει ένα πρόβλημα ταυτότητας. Δεν μπορεί να υποστηρίξει, με τη σημερινή της ιδεολογική φυσιογνωμία, αυτό που υπήρξε. Με μεγάλη προσφορά, παρά τις διαφωνίες που είχαμε τότε, αλλά με προσφορά στην ανασυγκρότηση της κοινωνίας μετά τη μεταπολίτευση.
Προβάλλεται ως επιχείρημα εδώ για το θέμα της ιδιωτικής εκπαίδευσης ότι η ιδεοληψία μας σε εισαγωγικά θα οδηγήσει σε χιλιάδες ή εκατοντάδες απολύσεις κατ’ ανάγκη. Αυτό το επιχείρημα δεν πρέπει να εκστομίζεται στη Βουλή από εκπροσώπους κομμάτων. Αυτό είναι το επιχείρημα των ιδιοκτητών πάσης φύσεως και θα έλεγα των πειρατών ιδιοκτητών και όχι των ιδιοκτητών των καλών σχολείων. Μη δημιουργείτε με αυτά τα επιχειρήματα άλλοθι για αντιδημοκρατικές εργατικές πρακτικές. Να γνωρίζουν όμως οι πειρατές και τους διαχωρίζω, από τους ιδιοκτήτες-σχολάρχες σχολείων που λειτουργούν με βάση τη νομιμότητα, με βάση τα προγράμματα που υπάρχουν στο σχολείο, ότι έχουσιν γνώση οι φύλακες. Μην τολμήσουν να κάνουν τέτοιο παιχνίδι εις βάρος των εργαζομένων και εις βάρος της ποιότητας της εκπαίδευσης. Το τονίζω: έχουσιν γνώση οι φύλακες.
Δεν υπήρξαν πλεονάσματα τεχνητά στην εκπαίδευση απόδειξη ότι πήραμε 20.800 εκπαιδευτικούς αναπληρωτές. Τόσοι λοιπόν προκύπτουν από τις οργανικές θέσεις και τόσους θα πάρουμε την επόμενη τριετία, αρχής γενομένης από το Σεπτέμβριο, ως μόνιμο προσωπικό. Δεν μας αρέσει η διαιώνιση των αναπληρωτών επειδή είναι ένα καθεστώς πολιτικής ομηρίας και δημιουργεί προβλήματα. Μία γυναίκα, ένα κορίτσι που είναι αναπληρώτρια δεν μπορεί καν να καταστεί έγκυος διότι αυτομάτως φεύγει από το σχολείο. Είναι προφανές πως τεχνητά πλεονάσματα δεν δημιουργήθηκαν, είναι πραγματικά τα πλεονάσματα και είναι 20800 θέσεις. Αυτές θα καλύψουμε με μόνιμο προσωπικό την επόμενη τριετία.
Ακούστηκε πολύ το θέμα της ελευθερίας της επιλογής. Πρώτα-πρώτα για να έχεις ελευθερία επιλογής πρέπει να έχεις κάποια χρήματα. Δεν έχουμε όλοι τη δυνατότητα να επιλέγουμε ό,τι θέλουμε. Άρα δεν αφορά όλο τον κόσμο, αλλά αφορά τους έχοντες αυτό το δικαίωμα επιλογής. Δεύτερο, είναι προφανές ότι το Δημόσιο, το κράτος, με βάση το Σύνταγμα αλλά και την κουλτούρα του κοινωνικού κράτους που υπάρχει στον σύγχρονο καπιταλισμό είναι υποχρεωμένο να διασφαλίζει ορισμένα κοινωνικά δικαιώματα. Αν δεν το κάνει αυτό - και στις μέρες μας υπάρχει μία υποχώρηση - υπονομεύει τις συνθήκες κοινωνικής αναπαραγωγής. Δηλαδή δαγκώνει την ουρά του, με φαρμάκι. Άρα έχει μεγάλη σημασία, για πολλούς λόγους που αφορούν το σύνολο της προόδου της κοινωνίας, να συνεννοηθούμε ότι χρειαζόμαστε ένα νέο κοινωνικό κράτος. Χωρίς τις παθογένειες της κομματοκρατίας, του ρουσφετιού, της ρεμούλας κλπ. Καμία αντίρρηση. Ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος που προϋποθέτει συλλογικό σύστημα αναδιανομής. Όχι ο καθένας να ενθυλακώνει το βάουτσερ, το μπαξισάκι του, και να πηγαίνει να ψωνίζει. Αυτό δεν είναι κοινωνία που με συλλογικό τρόπο προχωράει μπροστά, αυτό είναι κατακερματισμός. Εμείς δεν θα συναινέσουμε και θα είμαστε εναντίον ακόμα και στην ιδέα ότι μπορεί δημόσιοι πόροι του ελληνικού λάου, να ιδιωτικοποιηθούν. Θα είμαστε ενάντια στην παραδοξότητα να έχουμε ιδιωτική εκπαίδευση με χρήματα. Αυτό σημαίνει το βάουτσερ, λεφτά από το κράτος που τα παίρνεις να τα δώσεις στην ιδιωτική εκπαίδευση. Και αυτό δεν είναι ιδεοληψία αλλά καθαροί λογαριασμοί. Βεβαίως ιδιωτική εκπαίδευση με κανόνες που τίθενται και δημόσια εκπαίδευση το ίδιο αλλά από εκεί και πέρα δεν θα πληρώνει το Δημόσιο για τη λειτουργία του ιδιωτικού συστήματος εκπαίδευσης.
Το Δημόσιο πρέπει να πληρώσει με γενναιότητα - και εδώ χρειάζονται γενναίες ανατροπές - την αναδιάρθρωση και την αναβάθμιση του δημόσιου συστήματος εκπαίδευσης.
Τελειώνω με μία φράση. Όπως είπε νωρίτερα η κυρία Αναγνωστοπούλου και ο κύριος Πελεγρίνης το νομοσχέδιο αφορά επίκαιρα ζητήματα εκπαιδευτικής και ευρύτερης σημασίας. Το νομοσχέδιο αυτό αφορά ζητήματα τα οποία μας εισάγουν στο θέμα της αναγκαίας δημοκρατικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Μερικά τα αναφέραμε στη συζήτηση, όπως είναι το θέμα της αλλαγής του Λυκείου και των εξετάσεων για τα πανεπιστήμια. Θέλω να πω ότι αυτή η συζήτηση και οι άλλες που θα έρθουν στο πλαίσιο της συζήτησης για τη δημοκρατική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση προφανώς έχουν στο επίκεντρό τους το μέλλον της νέας γενιάς. Είναι οι έφηβοι της κρίσης δεν είναι παιδιά της ευμάρειας αλλά ούτε και παιδιά της οργής. Είναι παιδιά με κοινωνικά και πολιτικά βιώματα που δημιουργήθηκαν πάνω στη δοκιμασία ή και τα ερείπιά των βεβαιοτήτων των γονιών τους. Είναι παιδιά που συνειδητοποιήθηκαν, που ευαισθητοποιήθηκαν μέσα από την ένταση του κρατικού αυταρχισμού και της καταστολής που διαψεύδει τις ελπίδες τους αλλά τους δείχνει και έναν εφιάλτη. Τον εφιάλτη που έζησαν με τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Κάθε γενιά έχει τα σημεία αναφοράς της. Είτε ως συλλογικό τρόπο είτε ως προσωπικές αναφορές. Αυτή είναι η σημερινή γενιά και σε αυτή τη γενιά πρέπει να πούμε ότι αναγνωρίζουμε ένα απόθεμα που μπορεί να δημιουργήσει σημαντικές προοπτικές μετασχηματισμών στην κοινωνία μας. Αυτή τη γενιά εμείς δεν την κολακεύουμε, την εμπιστευόμαστε."
31-8-16 Τροποποίηση της κατανομής των τμημάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στα Επιστημονικά πεδία
Πατήστε εδώ. Θα μεταφερθείτε εκτός ιστοτόπου ώστε να δείτε το βίντεο
31-08-16 Παρέμβαση του Νίκου Φίλη κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την παιδεία στην ολομέλεια της Βουλής
Την τακτική των προσωπικών επιθέσεων και της δολοφονίας χαρακτήρων που ακολουθούν Γεωργιάδης και ΝΔ στηλίτευσε ο Νίκος Φίλης από το βήμα της Βουλής, υπογραμμίζοντας ότι η τακτική αυτή αποδεικνύει την αδυναμία πολιτικής αντιπαράθεσης.
Ο Νίκος Φίλης ξεκίνησε την παρέμβασή του από τη ρύθμιση για τις επανεγγραφές των φοιτητών, για την οποία τόνισε ότι αφορά ενεργούς φοιτητές, οι οποίοι για δυο συνεχή εξάμηνα δεν γράφτηκαν στη σχολή και τους δίνεται πλέον το δικαίωμα της εγγραφής.
Ο Νίκος Φίλης σχολίασε και την αναφορά του κ. Γεωργιάδη στον Ισοκράτη:
«Και ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής χθες με τον Ισοκράτη μας έκανε μάθημα. Αλλά θα ήθελα να σας πω ότι ο τρόπος με τον οποίο αναφερθήκατε στον Ισοκράτη, για την ισονομία κατ’ αξίαν, δεν παραπέμπει σε Δημοκρατία, παραπέμπει σε Αριστοκρατία. Η ισονομία είναι για όλους τους πολίτες, το μάθαμε μετά τη Γαλλική Επανάσταση. Δεν υπάρχει ψήφος τιμαρίου, δεν υπάρχει ψήφος κατ’ αξίαν όπως λέτε, η ψήφος του αμόρφωτου και του μορφωμένου, του φτωχού και του πλούσιου, του διαγραμμένου φοιτητή, του αιώνιου φοιτητή ή του αποτυχόντος να μπει στο πανεπιστήμιο έχει την ίδια βαρύτητα, την ίδια αξία. Αυτή είναι η αξία της Δημοκρατίας.
Εσείς όμως επιλέξατε, κακοποιώντας για άλλη μια φορά ένα αρχαίο κείμενο, την ισονομία κατ’ αξίαν. Είναι ισονομία τελεία και παύλα. Αυτή είναι η Δημοκρατία».
Ακολούθως ο Νίκος Φίλης τοποθετήθηκε για την αριστεία αλλά και για τις αλλαγές στην εκπαίδευση:
"Μιλάτε συνεχώς για τους αρίστους. Βεβαίως, πρέπει να υπάρχει μια τάση βελτίωσης και προσωπικής και συλλογικής στην κοινωνία, αλίμονο. Αλλά όμως όταν μιλάτε για τους αρίστους πρέπει να δούμε αν οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια, και εδώ και σε άλλες χώρες, βοήθησαν τη γενικότερη πρόοδο του συνόλου, την αναβάθμιση του μορφωτικού επιπέδου, την αναβάθμιση της γενικότερης κοινωνικής και εργασιακής κατάστασης;
Υπάρχουν έρευνες και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη που λένε τεκμηριωμένα ότι στα χρόνια της προπαγάνδας περί αριστείας στην Ελλάδα, υπάρχει μια όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων. Η PISA είναι ένας ευρωπαϊκός τρόπος μέτρησης ορισμένων εκπαιδευτικών δυνατοτήτων και εκεί επιβεβαιώνεται ότι έχουμε μια αύξηση της επιτυχίας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση των παιδιών που προέρχονται από οικογένειες με μορφωτικό επίπεδο και εύπορες, τεράστια αύξηση και μείωση στην προσπάθεια να μπουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση παιδιά που προέρχονται από μορφωτικά και κοινωνικά στρώματα χαμηλότερα.
Θα μου πείτε φταίει η αριστεία; Δε λέω η αριστεία, λέω οι πολιτικές που επιχειρεί παραπλανητικά να συγκαλύψει το θεώρημα της αριστείας, γι’ αυτό είπα και στην πρωτολογία μου ότι το βασικό θέμα είναι όχι να κουβεντιάσουμε με επίθετα μεταξύ μας, με ταμπέλες με συνθήματα, αλλά η ουσία.
Όταν εμείς ως κυβέρνηση αναβαθμίζουμε το σύνολο της δημόσιας εκπαίδευσης, ακολουθώντας και τη διεθνή κατεύθυνση και προοπτική, αυτό δεν είναι κακό, δεν μας το επιβάλλει κανείς, ανοίγουμε τα μάτια μας, δεν θέλουμε να υπάρξει στην Ελλάδα το παράδοξο των εξετάσεων για τα πανεπιστήμια που αδιάβλητες μεν είναι άλλα βλέπουμε πως έχουν πια φτάσει στο τέλος της δυναμικής τους. Θέλουμε λοιπόν να αλλάξουμε αυτό τον τρόπο πρόσβασης στα πανεπιστήμια. Θέλουμε να δώσουμε κύρος στο σχολείο. Εκεί να αποδώσουμε τη διαδικασία εισόδου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Στο σχολείο, όχι στην παραπαιδεία.
Θέλουμε να αποκτήσει ο εκπαιδευτικός, το σχολείο ο γονιός και το παιδί εμπιστοσύνη στην εκπαίδευση, για αυτό όλη η συζήτηση που κάνουμε και θα κάνουμε για την αλλαγή του τρόπου εισόδου στα πανεπιστήμια ακριβώς σε αυτό κατατείνει, στην αναβάθμιση του λυκείου και κυρίως των δυο τελευταίων τάξεων. Σε μια κατεύθυνση αναβάθμισης σε περιεχόμενα σπουδών που θα επιλέξουν τα παιδιά και ταυτόχρονα οι προηγούμενες τάξεις να αποτελέσουν ένα πρόγραμμα όπου θα υπάρχει εύρος γνωστικών αντικειμένων, αυτό που λέμε αναβάθμιση συνολικά της εγκύκλιας εκπαίδευσης. Αυτός είναι ο στόχος μας.
Μας ακούνε οι Έλληνες πολίτες, έχουμε μεταρρυθμιστική ατζέντα που είναι υπέρ όλων, όχι των ολίγων, το είπα και νωρίτερα. Δεν ψάχνουμε να φτιάξουμε φέτες αρίστων και να πετάμε τη μεγάλη πλειοψηφία στον Καιάδα, αν υπήρξε Καιάδας, και αυτό ιστορικά αμφισβητείται ιστορικά όπως ξέρετε, χάριν λόγου το λέω. Γι’ αυτό και όλες οι αλλαγές ξεκινάνε από κάτω, από το ολοήμερο νηπιαγωγείο, που μας λέγατε ότι θα τα κλείσουμε, και τώρα έχουμε με λιγότερα νήπια και προνήπια, λόγω της υπογεννητικότητας, περισσότερα τμήματα νηπιαγωγείων. Τα στοιχεία είναι σαφή και μπορούμε να τα ανακοινώσουμε στη Βουλή. Με λιγότερα νήπια και προνήπια - και ευτυχώς που φέραμε τα προνήπια με μια πολιτική αξιοποίησής τους στο δημόσιο προσχολικό σύστημα - έχουμε περισσότερα νηπιαγωγεία.
Μας λέγατε κλείνουμε το ολοήμερο, άλλο ψέμα. Τα παιδιά στο ολοήμερο ήταν όπως και πέρσι. Το ίδιο και τα τμήματα. Τίποτα δεν έκλεισε.
Μας λέγατε ότι θέλουμε να διαλύσουμε το δημοτικό σχολείο. Το δημοτικό δεν θα είναι δυο ταχυτήτων αλλά ένας τύπος για όλα τα παιδιά και του τελευταίου μέρους της Ελλάδος. Τα 4θεσια θα έχουν ίδιο πρόγραμμα με νέα γνωστικά αντικείμενα, από την Α τάξη, ξένη γλώσσα, πληροφορική. Παντού το ίδιο πρόγραμμα. Η εξοικονόμηση έχει να κάνει με το θέμα της καλύτερης κατανομής του προσωπικού και της αξιοποίησης των δυνατοτήτων που υπάρχουν. Πέρσι πήραμε 23.000 φέτος παίρνουμε 20.800. Αυτή είναι η διαφορά και τα σχολεία θα λειτουργήσουν έστω και αν υπάρξουν τρικλοποδιές είτε πολιτικές είτε παρασυνδικαλιστικές, το τονίζω. Δεν είναι θέμα που αφορά την κυβέρνηση αφορά την κοινωνία. Στις 12 Σεπτεμβρίου τα παιδιά που θα κάνουν αγιασμό να μην κάνουν το σταυρό τους γιατί το σχολείο είναι διαλυμένο αλλά να λένε ‘’Θαύμα, λειτουργεί το σχολειό μας! ‘’.
Άρα, όλα τα μέτρα που παίρνουμε δεν είναι μέτρα για εξοικονόμηση προσωπικού και συνεπώς δημιουργίας τεχνητών πλεονασμάτων στους εκπαιδευτικούς-κάθε άλλο. Σας υπενθυμίζω ότι τη χρονιά πριν το ΣΥΡΙΖΑ είχατε πάρει 18.000 εκπαιδευτικούς με μαζική εκροή συνταξιούχων.
Μόνο 18.000 αναπληρωτές είχατε πάρει. Εμείς φέτος παίρνουμε 20.800 με ελάχιστη συνταξιοδότηση, χιλίων περίπου εκπαιδευτικών. Δεν πάμε στα κουτουρού, ούτε πετάμε τα χρήματα του ελληνικού λαού έτσι. Ούτε κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε τι σημαίνει μόχθος και ενδιαφέρον για τη δημόσια εκπαίδευση. Αυτό είναι το ντέρτι μας, αυτή είναι η επιλογή μας, να αναβαθμίσουμε το δημόσιο σχολείο. Και το κάνουμε όχι για λόγους μόνο ιδεολογικούς, αυτό είναι δεύτερο, το κάνουμε για λόγους που έχουν να κάνουν με τη λογοδοσία απέναντι στην κοινωνία. Μια κοινωνία η οποία με τη δική σας πολιτική έχει καταρρακωθεί και πρέπει να την ανορθώσουμε. Και το σχολειό θα αποδειχθεί μοχλός ανόρθωσης της οικονομίας και της κοινωνίας.
Τελειώνοντας -και ζητώ συγγνώμη- μας είπατε-άκουσα κ από τον κ. Χαρακόπουλο κι από σας- ότι υιοθετούμε το σχολείο της ήσσονος προσπάθειας. Της ήσσονος προσπαθείας…για να το πούμε όπως είναι…Λοιπόν, ακούστε κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Όταν λέτε ‘’ήσσονα προσπάθεια’’, τι εννοείτε ακριβώς; Ότι τα παιδιά θα διαβάζουν λιγότερο; Ότι θα έχουνε λιγότερες εξετάσεις; Ότι θα έχουνε λιγότερο άγχος; Άρα λοιπόν η μείωση του ωραρίου δε συνιστά ήσσονα προσπάθεια. Συνεννοούμαστε. Συνιστά συμμόρφωση προς μια εκπαιδευτική αντίληψη που θεωρεί ότι το σχολείο πρέπει να έχει γνωστικά αντικείμενα, τα επιλέγει, διορίζει καθηγητές διδασκαλίας των γνωστικών αντικειμένων και το σχολείο δεν να είναι απλώς μηχανισμός παραγωγής εισοδημάτων. Άλλη είναι η δουλειά του σχολείου. Το σχολείο δεν υπάρχει για να διορίζει αφειδώς κάθε χρόνο μόνιμους ή αναπληρωτές. Υπάρχει για να διορίζει όσους χρειάζεται για να υπηρετεί ένα συγκεκριμένο εκπαιδευτικό σχέδιο για τα παιδιά. Η δουλειά για την ανεργία είναι δουλειά άλλων υπουργείων και άλλων πολιτικών.
Είχαμε φέτος 100.000 περίπου υποψηφίους για τις θέσεις αναπληρωτών και ωρομισθίων. Όσους και να παίρναμε, δε θα καλυπτόταν η ανάγκη αυτή για δουλειά των ανθρώπων. Η εκπαίδευση υπάρχει για την εκπαίδευση και για το παιδί. Δε θα φορτώνουμε προγράμματα δήθεν για να μαζεύουμε κόσμο, να κάνουμε προσλήψεις εις βάρος της μόρφωσης και εις βάρος της ψυχικής ηρεμίας των παιδιών.
Και τελειώνω. Αναβαθμίζουμε και το δημοτικό και το γυμνάσιο. Μειώσαμε τις ώρες, μάλιστα. Τρεις ώρες την εβδομάδα. Αυτό είναι υποβάθμιση σχολείου; Δηλαδή τα εφτάωρα τα τρία αν γίνουνε δύο, υποβαθμίζεται το γυμνάσιο; Όχι βέβαια, αυτό είναι υποκρισία. Τι άλλο κάνουμε; Καταργούμε τα τρίμηνα. Πάμε σε τετράμηνα. Καταργούμε τα 12 και 14 μαθήματα στο τέλος της χρονιάς τα οποία είναι άνευ αντικειμένου. Είναι απλώς για να λέμε ότι λειτουργεί το σχολείο στη βάση των εξετάσεων και μόνο. Και τα κάνουμε 4. Και στη διάρκεια της χρονιάς δίνουμε τη δυνατότητα ο δάσκαλος να κάνει μεν μια εξέταση στο τετράμηνο, αλλά να μπορεί επίσης να κάνει και πολλά ωριαία τεστ και κυρίως να συνηθίσουν τα παιδιά, από μικρά, στα project της εργασίας, της συνθετικής εργασίας.
Γιατί εδώ πηγαίνουν τα παιδιά μας στο εξωτερικό, στα πανεπιστήμια και σ’ όλα διαπρέπουν, εκεί που έχουν μεγάλο πρόβλημα, μία χωλότητα, είναι στην αδυναμία διαμόρφωσης επεξεργασίας συνθετικών εργασιών. Και εμείς θέλουμε να αναβαθμίσουμε το σχολείο. Και γι’ αυτό δίνουμε αυτή τη μάχη, όχι για να γίνουμε ‘’καλοί’’ στα παιδιά. Σίγουρα η δικιά μας αντίληψη δεν είναι η αντίληψη του άκρατου ανταγωνισμού. Δεν είναι η αντίληψη της διαμόρφωσης πολλών κατηγοριών σχολείων μέσω των κουπονιών. Ελευθερία, επιλογή λέγεται αυτό; Θα διαλέγει ο γονιός σε ποιο σχολείο θα πάει το παιδί του, δημόσιο ή ιδιωτικό και θα παίρνει και ένα χαρτζιλίκι το μήνα απ’ το κράτος; Αυτό είναι διάλυση του συστήματος εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Δεν είναι δικαίωμα στην επιλογή του σχολείου. Πέστε το καθαρά, ο κ. Φορτσάκης το ‘χει γράψει, ότι είναι επιλογή αυτό το πράγμα, το άκουσα απ’ τον κ. Βορίδη χθες, σιγά-σιγά φαίνεται ότι η Νέα Δημοκρατία προσχωρεί στο ‘’δικαίωμα της επιλογής’’ , το ψευδώνυμο δικαίωμα της επιλογής το οποίο συνιστά επαναλαμβάνω μία βόμβα στα θεμέλια της δημόσιας εκπαίδευσης. Γιατί το δημόσιο σχολείο είναι το σχολείο της γειτονιάς , εκεί που πηγαίνει το παιδί. Και αυτό πρέπει να το διασφαλίσουμε αναβαθμίζοντας τη λειτουργεία του σχολείου της γειτονιάς και όχι διαμορφώνοντας πολλών ταχυτήτων σχολεία τα οποία οδηγούν μετά σε πολλές ταχύτητες μαθητών, καθηγητών και τελικά σε έναν άκρατο κοινωνικό ανταγωνισμό μέσα στο σχολείο. Θέλουμε προσπάθεια στο σχολείο, με συνεργατικότητα, με δημοκρατία, ισονομία-πώς την είπατε;-ισονομία κατ’ αξίαν. Δηλαδή καταλαβαίνετε όταν μιλάτε για αξιοκρατία, δεν μιλάτε για δημοκρατία.
Ευχαριστώ.»
Πατήστε εδώ. Θα μεταφερθείτε εκτός ιστοτόπου ώστε να δείτε το βίντεο
31-08-16 Νίκος Φίλης: Ενεργούς φοιτητές αφορά η ρύθμιση
Ενεργούς φοιτητές και όχι αιώνιους, όπως αναπαράγεται από τον τύπο, αφορά η ρύθμιση για την επανεγγραφή των φοιτητών που για δυο συνεχή εξάμηνα δεν πήγαν να εγγραφούν.
Για το θέμα τοποθετήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων Νίκος Φίλης αναφέροντας: Tο θέμα της ρύθμισης για τους φοιτητές που θα έχουν τη δυνατότητα επανεγγραφής, αφορά ενεργούς φοιτητές. Είναι φοιτητές που για δυο συνεχή εξάμηνα, για οποιοδήποτε λόγο, δεν πήγαν να γραφούν, είναι ενεργοί, δεν έχουν διαγραφεί, τους δίνουμε τη δυνατότητα να γραφούν στο εξάμηνο τους.
