Εκείνοι που δίνουν προτεραιότητα
σε ανούσια πράγματα
φορούν ταμπέλες στους ανθρώπους
που πιστεύουν στον δικό τους Θεό
δίχως φόβο, με αποτέλεσμα να γίνονται
σκλάβοι του δικού τους εαυτού
και των προτιμήσεών τους.
Και μετά έχουν σειρά οι πεποιθήσεις
και τα ιδανικά των ανθρώπων,
αυτά των ελεύθερων ανθρώπων
και όχι των σκλάβων της πίστης.
Εκείνων που δεν μπορούν να
διαλέξουν σε τι θα πιστέψουν,
εκείνων που δεν μπορούν να δείξουν
τον πραγματικό τους εαυτό,
που ντρέπονται χάρη στους ισχυρούς, 
που τους κάνουν να ντραπούν.
Παράλληλα υπάρχουν και εκείνοι,
εκείνοι που έχουν τη δύναμη να 
αντιδράσουν,
που όμως δεν θέλουν γιατί μένουν
αδρανείς και επηρεάζονται από
γελοιότητες και μικροπράγματα.
Είναι όλοι τους άνθρωποι,
άνθρωποι με όνειρα και στόχους,
παιδιά του δικού τους Θεού
που δεν χρειάζονται απαραίτητα
είδωλα ή εικόνες
μα χρειάζονται την αγάπη
του δικού τους Θεού 
για να προχωρήσουν και να 
υπερασπιστούν τα Θέλω τους
και να μην βασίζονται στα πρέπει.